|
|
|
| ECLI:NL:RBGEL:2026:8321 | | | | | Datum uitspraak | : | 15-07-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 12-11-2026 | | Instantie | : | Rechtbank Gelderland | | Zaaknummers | : | C/05/457894 | | Rechtsgebied | : | Civiel recht | | Indicatie | : | Aanneming van werk. Grond afgraven voor plaatsing zendmast. Vordering tot betalen facturen. Tegenvordering tot ontbinding en schadevergoeding wegens toerekenbare tekortkoming. | | Trefwoorden | : | tuinbouw | | | wettelijke rente | | | | Uitspraak | RECHTBANK Gelderland
Civiel recht
Zittingsplaats Arnhem
Zaaknummer: C/05/457894 / HA ZA 25-421
Vonnis van 15 juli 2026
in de zaak van
de vennootschap onder firma
[eiser]
,
gevestigd te [vestigingsplaats] ,
eisende partij in conventie,
verwerende partij in reconventie,
hierna te noemen: [eiser] ,
advocaat: mr. R.M.I. Cornelissen,
tegen
de besloten vennootschap
Z.O.N. SPECIALE PRODUCTEN EN DIENSTEN B.V.,
gevestigd te Heumen en kantoorhoudende te Duiven,
gedaagde partij in conventie,
eisende partij in reconventie,
hierna te noemen: Z.O.N.,
advocaat: mr. K.D.C. Schemkes.
1De procedure
1.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- het tussenvonnis van 11 februari 2026,
- het verkort proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 23 maart 2026.
1.2.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2De feiten
2.1.
[eiser] drijft een onderneming op het gebied van dienstverlening voor de akker- en tuinbouw. Eind 2024/begin 2025 heeft Z.O.N. aan [eiser] opdracht gegeven tot het verrichten van graafwerkzaamheden ten behoeve van de plaatsing van een zendmast op twee projecten in Melsungen (Duitsland) en in Meerbusch (Duitsland). Z.O.N. was voor deze projecten op haar beurt ingeschakeld door opdrachtgever [bedrijf 1] .
2.2.
[eiser] heeft de graafwerkzaamheden uitgevoerd op regiebasis. In maart 2025 waren de werkzaamheden op beide projecten afgerond. Voorafgaand aan deze projecten hebben [eiser] en Z.O.N. eerder ook met elkaar samengewerkt op regiebasis.
2.3.
[eiser] heeft voor de graafwerkzaamheden in Melsungen en Meerbusch aan Z.O.N. de volgende facturen verstuurd:
- factuur met nummer F2024-1078 van 23 december 2024 ter hoogte van € 10.545,15 (inclusief btw) voor het project in Melsungen, te betalen voor 6 januari 2025 (hierna: factuur 1),
- factuur met nummer F2025-0117 van 24 februari 2025 ter hoogte van € 6.019,38 (inclusief btw) voor het project in Melsungen, te betalen voor 10 maart 2025 (hierna: factuur 2),
- factuur met nummer F2025-0219 van 15 maart 2025 ter hoogte van € 39.433,00 (inclusief btw) voor het project in Meerbusch, te betalen voor 29 maart 2025 (hierna: factuur 3).
Verder heeft [eiser] op 17 maart 2025 voor Kalksteinschotter voor het project in Meerbusch een factuur met nummer F2025-0220 ter hoogte van € 12.982,80 (inclusief btw) aan Z.O.N. verstuurd.
2.4.
Per e-mail van 23 januari 2025 heeft [eiser] Z.O.N. verzocht om binnen veertien dagen factuur 1 te betalen. Bij e-mail van 14 januari 2025 heeft Z.O.N. als volgt gereageerd: “Sorry dat het zo lang duurde, worden misschien vandaag en anders volgende week zeker betaald. KOmt door stangantaie bij VW”.
2.5.
Na toezending van factuur 3 heeft Z.O.N. bij e-mail van 17 maart 2025 aan [eiser] gevraagd om de bonnen van de grondafvoer toe te sturen. Op 25 maart 2025 heeft [eiser] bonnen toegestuurd aan Z.O.N. die zijn overgelegd als productie 5 bij de dagvaarding.
2.6.
In een e-mail van 15 april 2025 heeft [eiser] aan Z.O.N. – voor zover hier van belang – het volgende geschreven:
“Naar aanleiding van ons telefoongesprek even een korte toelichting rondom de vraag van het peil van 50 cm kalkstein schotter:
Dit peil konden we niet hanteren omdat de bronbemaling niet optimaal werkte. Daardoor moesten we in het water graven en konden wij het peil van 50 cm niet hanteren. (…)”
2.7.
In een e-mail van 6 juni 2025 heeft [eiser] aan Z.O.N. een overzicht gestuurd van de drie openstaande facturen. [eiser] schrijft onder meer dat zij graag een overzicht tegemoet ziet waarin Z.O.N. per factuur aangeeft op welke datum deze betaald gaat worden.
2.8.
[eiser] heeft in de periode hierna de drie openstaande facturen ter incasso uit handen gegeven. Het incassobureau heeft Z.O.N. op 16 juni 2025 gesommeerd om binnen vijf dagen in totaal € 58.982,97 te betalen. Dit bedrag bestaat uit de drie openstaande facturen plus € 1.334,97 incassokosten en € 1.650,47 rente. Bij brieven van 20, 27 en 30 juni en 18 juli 2025 is Z.O.N. nogmaals gesommeerd om te betalen.
2.9.
Op 20 juni 2025 heeft Z.O.N. aan het incassobureau – voor zover hier van belang – het volgende geschreven:
“(…) hierbij bevestigd dat wij met de inhoud van uw schrijven niet akkoord kunnen gaan en de facturen met de nummers F2024-1078, F2025-0017 en F2025-0219 als betwist bevestigen.
Meerdere reclamatie zijn reeds eerder ter info ook al aan uw dient medegedeeld/verstuurd.
De reden van reclamatie ligt in het feit onze opdrachtgever het uitgevoerde volume en daarmee opgevoerde kosten van de werkzaamheden niet goedgekeurd, of wel anders gesteld uw client heeft naar ratio dubbel werk verricht waar geen opdracht voor gegeven is nog door ZON (…) nog door onze opdrachtgever.
Uiteraard zal men dit ten tijden naar beste weten en inzet hebben gedaan, echter heeft men op eigen initiatief en verantwoordelijkheid gehandeld, [eiser] had direct voor start uitvoering “meerwerk” een ondertekende akkoordverklaring moeten vragen zoals de standaard regel altijd geldt, dan had ZON het gelijke gedaan bij zijn opdrachtgever en was de discussie er nu niet geweest.
Doordat onze opdrachtgever het volume niet akkoord bevindt blijft de nota onbehandeld liggen, men wenst het probleem snel op te lossen echter dienen wij dan een creditnota te sturen met een reductie ca 43%, men betaald dan binnen 11— 14 werkdagen de nota.
Dit houd in dat wij dan het gelijke zullen doen bij [eiser] (…)
(…)”
2.10.
In haar brief van 24 juli 2025 heeft Z.O.N. – samengevat – het volgende geschreven:
“In navolging op onze mail en telefonisch onderhoud bevestig ik u hierbij dat wij de gereclameerde facturen hebben besproken met onze projectleiding en tot een totaalstand zijn gekomen.
Zoals reeds bevestigd en aangekondigd heeft uw client zonder daar voor opdracht te hebben gekregen te veel werk (volume) uitgevoerd, een en ander heeft men naar eigen invulling en op eigen verantwoordelijkheid gedaan.
Dit resulteert dat de werkelijke opdracht (volume) een totaalsom nu te verrekenen laat zien a € 19.599,10, dit wensen wij graag spoedig met uw client af te handelen na ontvangst creditnota te veel gefactureerde posten en met de vermelding tegen finale kwijting over en weer.
(…)”
2.11.
Hierna hebben partijen nog gecorrespondeerd, maar dit heeft niet geleid tot een oplossing van hun geschil. Z.O.N. heeft de drie facturen niet aan [eiser] betaald.
3Het geschil
in conventie
3.1.
[eiser] vordert in conventie, kort gezegd, dat de rechtbank Z.O.N. bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, veroordeelt tot betaling aan [eiser] van:
een bedrag van € 55.997,53, vermeerderd met wettelijke handelsrente vanaf de vervaldata van de drie facturen, althans van de dag van de dagvaarding,
de buitengerechtelijke kosten van € 1.334,97, althans een in goede justitie te bepalen bedrag,
de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente, en de nakosten.
3.2.
[eiser] legt aan haar vordering ten grondslag dat zij graafwerk (correct) heeft verricht in opdracht van Z.O.N. en dat Z.O.N. de drie facturen hiervoor moet betalen. De uitvoerder van Z.O.N. heeft ter plaatse op project Meerbusch opdracht gegeven aan [eiser] om meer grond af te graven omdat de bronbemaling niet goed werkte en dit is door een medewerker van [bedrijf 1] bevestigd. Er is dus sprake van een opdracht die betaald moet worden. Verder heeft Z.O.N. meerdere malen (telefonisch) erkend dat zij de facturen moet betalen. Daarnaast moet Z.O.N. de wettelijke handelsrente over de facturen, de buitengerechtelijke incassokosten en de proceskosten betalen, aldus [eiser] .
3.3.
Z.O.N. voert aan dat de vorderingen moeten worden afgewezen met veroordeling van [eiser] in de proceskosten. Volgens Z.O.N. heeft [eiser] het werk op het project te Melsungen naar behoren uitgevoerd, maar de werkzaamheden op het project te Meerbusch niet omdat [eiser] daar meer grond heeft afgegraven dan was overeengekomen. Daarmee is [eiser] tekortgeschoten in de nakoming van de (onder)aannemingsovereenkomst. Z.O.N. schort daarom haar betalingsverplichting op. Zowel Z.O.N. als haar opdrachtgever hebben schade geleden door de tekortkoming van [eiser] . Die schade moet in mindering worden gebracht op de facturen. Subsidiair beroept Z.O.N. zich op verrekening. De gevorderde incassokosten moeten worden afgewezen omdat de facturen niet opeisbaar zijn en de kosten onvoldoende zijn onderbouwd, aldus Z.O.N.
3.4.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
in reconventie
3.5.
Z.O.N. vordert in reconventie en na eisvermindering, kort gezegd, dat de rechtbank bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad:
primair voor recht verklaart dat de tussen Z.O.N. en [eiser] gesloten aannemingsovereenkomst is ontbonden en subsidiair deze ontbindt op grond van artikel 6:265 juncto 7:256 BW,
[eiser] veroordeelt tot vergoeding van de schade van Z.O.N. van € 25.200,09 inclusief btw, dan wel een in goede justitie te bepalen bedrag, te betalen binnen veertien dagen na het te wijzen vonnis en te vermeerderen met de wettelijke handelsrente,
[eiser] veroordeelt in de proceskosten in reconventie, inclusief de nakosten.
3.6.
Volgens Z.O.N. moet de overeenkomst met [eiser] worden ontbonden omdat [eiser] toerekenbaar is tekortgeschoten in de nakoming van de overeenkomst tot (onder)aanneming van werk. Ter onderbouwing verwijst zij naar haar verweer in conventie. Het is praktisch blijvend onmogelijk voor [eiser] om alsnog correct te presteren. Z.O.N. heeft door de tekortkoming schade geleden ter hoogte van € 25.200,09. Het gegraven gat kwam vol bronwater te staan waardoor bronbemaling moest worden toegepast. Er is nieuwe grond en natuursteen aangebracht in het gat. Ook de opdrachtgever van Z.O.N. heeft schade geleden in de vorm van stagnatieschade en die claim zal ze nog neerleggen bij Z.O.N., aldus Z.O.N.
3.7.
[eiser] betwist dat zij is tekortgeschoten, zodat er geen grond bestaat om de overeenkomst te ontbinden, schadevergoeding toe te wijzen en/of betaling van de facturen op te schorten. Z.O.N. erkent dat [eiser] de werkzaamheden in Melsungen correct heeft uitgevoerd, zodat Z.O.N. de facturen voor dit project dient te betalen. De andere factuur is nooit bestreden zodat Z.O.N. ook die moet betalen. Op het project in Meerbusch was sprake van zeer hoog grondwater, waardoor [eiser] 50 centimeter dieper moest graven. [eiser] heeft met behulp van een laser en peilstok zo diep gegraven als was afgesproken (in totaal: 4,5 meter diep). Z.O.N. heeft [eiser] nooit aangesproken op te diep graven of graven zonder laser of peilstok, zodat Z.O.N. niet heeft voldaan aan de klachtplicht van artikel 6:89 BW. Z.O.N. heeft verder haar schade niet voldoende onderbouwd, aldus [eiser] .
3.8.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.
4De beoordeling
4.1.
Omdat de vorderingen over en weer betrekking hebben op dezelfde kernvraag, namelijk of [eiser] het in opdracht van Z.O.N. verrichtte graafwerk correct heeft uitgevoerd en Z.O.N. de drie openstaande facturen (gedeeltelijk) moet betalen of recht heeft op schadevergoeding, worden deze gezamenlijk beoordeeld.
4.2.
Partijen zijn het erover eens dat zij een overeenkomst van (onder)aanneming van werk hebben gesloten (artikel 7:750 e.v. BW). Ook is niet in geschil dat [eiser] het werk voor de twee projecten heeft aangenomen op regiebasis, wat betekent dat de daadwerkelijk gewerkte uren werden gefactureerd en betaald. Niet in geschil is dat [eiser] de graafwerkzaamheden op de projecten Melsungen en Meerbusch heeft verricht, en dat zij in maart 2025 klaar was. Z.O.N. heeft verder erkend dat [eiser] het werk op het project Melsungen correct heeft uitgevoerd, zodat de rechtbank daar vanuit gaat. Dat betekent ook dat de vordering van [eiser] ter zake van de facturen 1 en 2 in beginsel moet worden toegewezen, tenzij het beroep op verrekening van Z.O.N. zou worden toegewezen. Bij deze stand van zaken gaat het dus alleen nog om de graafwerkzaamheden op het project Meerbusch. Niet in geschil is verder dat [eiser] op het project Meerbusch opdracht heeft gekregen om meer grond af te graven dan oorspronkelijk was afgesproken omdat het grondwaterpeil een probleem vormde.
4.3.
Partijen verschillen van mening over de vraag of [eiser] op project Meerbusch in plaats van de (overeengekomen) extra 50 centimeter grond af te graven, nog dieper heeft gegraven zonder opdracht daartoe te hebben gehad. [eiser] heeft – onder meer – aangevoerd dat Z.O.N. bij haar nooit heeft geklaagd dat zij te diep heeft gegraven, zodat Z.O.N. niet heeft voldaan aan de klachtplicht van artikel 6:89 BW en de facturen opeisbaar zijn en Z.O.N. geen recht heeft op ontbinding en/of schadevergoeding.
4.4.
Op grond van artikel 6:89 BW kan een schuldeiser (zoals Z.O.N.) op een gebrek in de prestatie geen beroep meer doen, indien hij niet binnen bekwame tijd nadat hij het gebrek heeft ontdekt of redelijkerwijze had moeten ontdekken, bij de schuldenaar (in dit geval [eiser] ) ter zake heeft geprotesteerd. Dat protest is vormvrij, wat betekent dat er schriftelijk of mondeling geklaagd mag worden. In elk geval moet worden meegedeeld dat de prestatie ondeugdelijk is.
4.5.
Z.O.N. stelt met een beroep op de door haar (als producties 1 en 9) overgelegde e-mails van 4 april 2025 en 15 maart 2026 (in het Duits) van [persoon 1] , dat zij tijdig heeft geprotesteerd terzake van het te diep graven. Volgens Z.O.N. blijkt uit die e-mails namelijk dat haar opdrachtgever heeft geklaagd dat [eiser] te diep heeft gegraven. [eiser] ontkent dat zij die e-mails heeft ontvangen.
De rechtbank is van oordeel dat e-mails niet kunnen gelden als klacht in de zin van art. 6:89 BW, nu zij zijn gericht aan (bedrijven gelieerd aan) Z.O.N., en niet (ook) aan [eiser] .
Volgens Z.O.N. blijkt uit de e-mails verder dat de projectleider van [bedrijf 1] [eiser] ter plaatse heeft aangesproken op te diep graven. [eiser] ontkent echter dat tijdens het project bij haar is geklaagd door Z.O.N., dan wel door een andere partij. [eiser] verwijst naar twee schriftelijke verklaringen (overgelegd als producties 21 en 22) van [persoon 2] , projectleider van [eiser] , en [persoon 3] , een zzp-er die voor [eiser] op het project werkte (waarover hierna meer).
De rechtbank is van oordeel dat het aanspreken van [eiser] door de opdrachtgever ter plaatse niet zonder meer kan worden gekwalificeerd als een klacht afkomstig van de door art. 6:89 BW aangewezen schuldeiser van [eiser] , namelijk Z.O.N. Tussen de opdrachtgever en [eiser] als onderaannemer bestaat immers geen verbintenis (uit aanneming van werk of anderszins).
4.6.
Z.O.N. heeft verder een week voor de mondelinge behandeling (als productie 8) een ongedateerde brief in het Duits overgelegd ondertekend met ‘ [persoon 4] , Geschäftsführer [bedrijf 2] ’. Ter zitting heeft Z.O.N. in verband daarmee aangevoerd dat [persoon 4] voor haar werkte, dat hij schrijft dat [eiser] ongeveer 4,5 meter diep heeft gegraven in plaats van de oorspronkelijke 3 meter, dat [eiser] hier meermaals op is gewezen, maar dat medewerkers van [eiser] aangaven ‘dat zij wisten wat zij deden’. Ter zitting heeft [eiser] echter aangegeven dat zij niet is aangesproken, dat zij [persoon 4] niet kent en niet weet of [persoon 4] op het project aanwezig was.
De rechtbank is van oordeel dat Z.O.N. onvoldoende onderbouwd heeft gesteld dat [persoon 4] [eiser] heeft aangesproken op het project, zodat niet kan worden aangenomen dat namens Z.O.N. destijds op het werk is geprotesteerd, en verder in het midden kan blijven wie [persoon 4] is en wat zijn functie was op het project.
4.7.
Volgens Z.O.N. heeft zij tijdens het project telefonisch geklaagd bij de heer [persoon 7] , de inmiddels overleden vennoot van [eiser] . [eiser] ontkent dit echter. [eiser] heeft (als productie 21) een schriftelijke verklaring overgelegd van 10 maart 2026 van de heer [persoon 2] (projectleider van [eiser] ) waarin hij verklaart dat het graven werd onderbroken vanwege hoog grondwater, dat de diepte constant werd gemeten met peilstok en laser en: “ heeft de opdracht naar behoren uitgevoerd, er waren bij mij noch bij mijn opdrachtgever klachten gemeld. (…)”. [eiser] heeft ook (als productie 22) een verklaring van 10 maart 2026 van zzp-er [persoon 3] overgelegd, waarin hij verklaart – samengevat – dat de heer [persoon 1] ter plekke aanstuurde en aan [persoon 3] de maatvoering heeft gegeven. In de verklaring van [persoon 3] staat niet dat er ter plaatse is geklaagd over te diep graven. Tijdens de zitting heeft de mede-eigenaar van [eiser] , [persoon 5] , verklaard dat hij aanwezig was bij telefoontjes (op speaker) tussen [persoon 6] (directeur van Z.O.N.) en [persoon 7] , en heeft [persoon 6] toen nooit gezegd dat [eiser] haar werk niet goed had gedaan. Volgens [persoon 5] vroeg [persoon 6] [eiser] om op papier te zetten waarom er meer moest worden afgegraven, zodat Z.O.N. dat kon doorzetten aan haar opdrachtgever en kon zorgen dat die zou betalen. Volgens [persoon 5] heeft [eiser] daarom de e-mail van 15 april 2025 gestuurd aan Z.O.N. (zie rov. 2.6). Z.O.N. heeft ter zitting aangevoerd dat de verklaringen van [persoon 3] en [persoon 2] niet betrouwbaar zijn omdat zij rancune hebben naar Z.O.N., waarbij zij verwijst naar de door haar overgelegde producties 5, 6, 7 en 14 (whatsappberichten en een Duitse e-mail).
De rechtbank stelt vast dat Z.O.N. heeft nagelaten toe te lichten wat uit voornoemde producties zou moeten volgen, wat wel op haar weg had gelegen nu uit de producties niet blijkt wie de afzender en de ontvanger van de whatsappberichten zijn en in de e-mail door een – in de stukken niet eerder genoemde – persoon wordt geschreven over een telefoongesprek met ‘ [persoon 2] ’. De rechtbank gaat dan ook voorbij aan de blote stellingen van Z.O.N. op dit punt. Gelet op de verklaringen van [persoon 3] , [persoon 2] en [persoon 5] , die elkaar op belangrijke punten ondersteunen, kan dan ook niet worden aanvaard de blote stelling van Z.O.N. dat zij tijdens het project telefonisch heeft geklaagd bij de heer [persoon 7] .
4.8.
De rechtbank is op grond van het voorgaande van oordeel dat Z.O.N. niet tijdens het werk in Meerbusch bij [eiser] heeft geprotesteerd met betrekking tot te diep graven. Dat Z.O.N. tijdens het werk zou hebben geklaagd acht de rechtbank eens temeer onaannemelijk in het licht van de omstandigheid dat Z.O.N. de factuur van 17 maart 2025 van € 12.982,80 voor Kalksteinschotter voor het project in Meerbusch, zonder protest heeft behouden en betaald (zie rov. 2.3).
4.9.
Ter zake van andere mogelijke klachten van Z.O.N. overweegt de rechtbank als volgt. Omstreeks juni 2025 heeft [eiser] een incassobureau ingeschakeld omdat Z.O.N. de facturen niet betaalde. [eiser] heeft als productie 9 een overzicht afkomstig van haar incassobureau overgelegd waarin de telefonische contactmomenten met Z.O.N. zijn opgesomd. Z.O.N. heeft de juistheid van dit overzicht niet betwist. Uit die contactmomenten blijkt dat Z.O.N. problemen heeft met haar opdrachtgever en input vraagt aan [eiser] . In de telefoonnotitie van 20 juni 2025 staat dat Z.O.N. vertelt over “weerstand vanuit zijn opdrachtgever met betrekking tot de betaling van de factuur die gaat over het graven van een gat en waarbij water in het gat stond. Hij vraagt dit verhaal duidelijk te verwoorden in een mail zodat hij munitie heeft richting opdrachtgever. Voor de andere facturen gaat hij aan de slag om deze te laten betalen, hierover bestaat namelijk geen discussie.” Vervolgens heeft Z.O.N. de brief van 20 juni 2025 geschreven (zie rov. 2.9). Volgens het overzicht van het incassobureau vraagt Z.O.N. op 27 juni 2025 om de facturen te voorzien van de projectnaam en zegt Z.O.N. dat zij “volgende week wil zorgen voor betaling van de twee andere facturen”. [eiser] heeft vervolgens de facturen aangepast, waarna volgens het overzicht Z.O.N. telefonisch op 15 juli 2025 aangaf dat “de manier van factureren nu wel goed” was. In het overzicht staat op 29 juli 2025 dat van Z.O.N. een afkoopvoorstel is ontvangen (zie rov. 2.10).
De rechtbank is van oordeel dat al met al uit het voorgaande niet blijkt dat Z.O.N. op 20 juni 2025 heeft geklaagd. Zij heeft toen niet aangegeven dat zij niet akkoord was met de facturen en een reductie wilde omdat haar opdrachtgever het niet eens was met ‘het uitgevoerde volume’ en ‘daarmee opgevoerde kosten van de werkzaamheden’, en daarom de nota van Z.O.N. niet betaalde. Zowel voordien (op 14 januari 2025) als nadien (op 27 juni 2025) heeft Z.O.N. toegezegd de facturen te gaan betalen. De brief van 20 juni 2025 bevat dus geen klacht in de zin van artikel 6:89 BW.
4.10.
Zou moeten worden aangenomen dat Z.O.N. na 20 juni 2025 heeft geprotesteerd in de zin van art. 6:89 BW (zie rov. 2.10-2.11), dan geldt dat zij niet tijdig heeft geklaagd, gelet op het navolgende. De werkzaamheden van [eiser] zijn afgerond in maart 2025. Z.O.N. heeft de brief van 20 juni 2025 niettemin pas verstuurd nadat haar opdrachtgever definitief weigerde de facturen (volledig) te voldoen, terwijl de opdrachtgever volgens Z.O.N. toch al over [eiser] klaagde terwijl [eiser] nog bezig was op het project. Van Z.O.N. kon dan ook redelijkerwijs worden gevergd eerder onderzoek te verrichten naar de werkzaamheden en te klagen bij [eiser] . Het was relatief eenvoudig voor Z.O.N. om terwijl het werk nog bezig was of kort erna, ter plaatse onderzoek te doen naar de gegraven diepte. [eiser] is hierdoor ook in haar belangen geschaad. Na het graafwerk is een zendmast geplaatst in het gegraven gat. In juni 2025 kon dan ook niet meer worden gecontroleerd hoe diep [eiser] heeft gegraven en of dit conform de (al dan niet mondeling en al dan niet ter plaatse) gemaakte afspraken was. Ook kon [eiser] niet meer overgaan tot herstel.
4.11.
Gelet op het voorgaande heeft Z.O.N. haar klachtplicht geschonden. Het verweer van Z.O.N. tegen de vordering in conventie slaagt daarom niet. Omdat Z.O.N. haar klachtplicht heeft geschonden, heeft zij alle rechten en bevoegdheden die zij anders naar aanleiding van de (gestelde) gebrekkige prestatie van [eiser] zou hebben kunnen uitoefenen, verloren. Z.O.N. kan dus geen beroep doen op ontbinding van de overeenkomst en schadevergoeding, noch kan zij zich beroepen op verrekening. De reconventionele vorderingen zullen daarom worden afgewezen. Z.O.N. dient de drie facturen te betalen aan [eiser] , en de vordering onder 1. in conventie (zie rov. 3.1) zal dan ook in zoverre worden toegewezen. Alles wat partijen verder naar voren hebben gebracht over de gevorderde ontbinding en de (gestelde) schade, kan dientengevolge onbesproken blijven.
Wettelijke handelsrente
4.12.
[eiser] heeft wettelijke handelsrente ex artikel 6:119a BW gevorderd over de niet betaalde facturen vanaf de vervaldata van de drie facturen, althans vanaf de datum van de dagvaarding. Z.O.N. heeft hiertegen geen verweer gevoerd. De rechtbank zal dan ook de wettelijke handelsrente toewijzen over factuur 1 vanaf 6 januari 2025, over factuur 2 vanaf 10 maart 2025 en over factuur 3 vanaf 29 maart 2025 (zie rov. 2.3).
Buitengerechtelijke incassokosten
4.13.
[eiser] vordert vergoeding van de buitengerechtelijke kosten ter hoogte van € 1.334,97. Z.O.N. heeft hiertegen verweer gevoerd. De rechtbank oordeelt dat gelet op de (als producties 8, 9, 10 en 13 overgelegde) brieven en informatie van de advocaat en het incassobureau van [eiser] , vaststaat dat Z.O.N. herhaaldelijk onderbouwd is aangemaand om de facturen te betalen. De hoogte van het gevorderde bedrag is in overeenstemming met het Besluit voor vergoeding buitengerechtelijke incassokosten. De vordering is gelet op het voorgaande toewijsbaar.
Proceskosten, nakosten en wettelijke rente
4.14.
Z.O.N. is in conventie in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] in conventie worden begroot op:
- kosten van de dagvaarding
€
115,22
- griffierecht
€
2.995,00
- salaris advocaat
€
2.580,00
(2 punten × € 1.290,00)
Totaal
€
5.590,22
4.15.
Z.O.N. is in reconventie eveneens in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] in reconventie worden begroot op:
€
836,00
(2 x 0,5 punt × € 836,00)
Totaal
€
836,00
4.16.
De gevorderde veroordeling in de nakosten door [eiser] is in het kader van deze procedure slechts toewijsbaar voor zover deze kosten op dit moment reeds kunnen worden begroot. De nakosten zullen dan ook worden toegewezen op de wijze zoals in de beslissing vermeld.
4.17.
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten in conventie wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
5De beslissing
De rechtbank
in conventie
5.1.
veroordeelt Z.O.N. om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 55.997,53,
5.2.
veroordeelt Z.O.N. om aan [eiser] over het bedrag van € 10.545,15 te betalen de wettelijke handelsrente ex artikel 6:119a BW vanaf 6 januari 2025 tot aan de dag van volledige betaling,
5.3.
veroordeelt Z.O.N. om aan [eiser] over het bedrag van € 6.019,38 te betalen de wettelijke handelsrente ex artikel 6:119a BW vanaf 10 maart 2025 tot aan de dag van volledige betaling,
5.4.
veroordeelt Z.O.N. om aan [eiser] over het bedrag van € 39.433,00 te betalen de wettelijke handelsrente ex artikel 6:119a BW vanaf 29 maart 2025 tot aan de dag van volledige betaling,
5.5.
veroordeelt Z.O.N. om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 1.334,97 aan buitengerechtelijke incassokosten,
5.6.
veroordeelt Z.O.N. in de proceskosten van 5.690,22, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,
5.7.
veroordeelt Z.O.N. tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
in reconventie
5.8.
wijst de vorderingen van Z.O.N. af,
5.9.
veroordeelt Z.O.N. in de proceskosten van € 836,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe,
in conventie en reconventie
5.10.
veroordeelt Z.O.N. in de nakosten, aan de zijde van [eiser] bepaald op € 296,00, verhoogd met € 98,00 voor het geval dat betekening van het vonnis heeft plaatsgevonden en nodig is geweest,
5.11.
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
5.12.
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. D. Rijpma en op 15 juli 2026 in het openbaar uitgesproken en ondertekend door mr. K. van Vlimmeren-van Ommen.
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING SECRETARIS!
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR HANDTEKENING RECHTER!
!NIET VERWIJDEREN, PLAATS VOOR STEMPELS!
Vgl. HR 12 december 2014, ECLI:NL:HR:3593. | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|
