|
|
|
| ECLI:NL:RVS:2026:6818 | | | | | Datum uitspraak | : | 18-11-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 18-11-2026 | | Instantie | : | Raad van State | | Zaaknummers | : | 202406394/1/R2 | | Rechtsgebied | : | Bestuursrecht | | Indicatie | : | Bij besluit van 21 mei 2024 heeft het college van burgemeester en wethouders van Gemert-Bakel het uitwerkingsplan "Uitbreiding Smartpark" gewijzigd vastgesteld. Het uitwerkingsplan maakt op twee locaties de uitbreiding van het bestaande bedrijventerrein Smartpark Gemert mogelijk. Het plangebied is gelegen ten oosten van de dorpskern van Gemert en aan de zuidzijde van het bedrijventerrein Wolfsveld. [appellanten] wonen aan de [locatie] in Gemert, ten zuiden van het plangebied. Zij zijn het niet eens met het uitwerkingsplan, omdat het bedrijventerrein door het plan nog verder in de richting van hun woning komt. Zij hebben daarom beroep tegen het uitwerkingsplan ingesteld. | | Trefwoorden | : | bestemmingsplan | | | bodemonderzoek | | | buitengebied | | | geluidhinder | | | geurhinder | | | lichthinder | | | omgevingsvergunning | | | onteigening | | | veehouderij | | | | Uitspraak | 202406394/1/R2.
Datum uitspraak: 18 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak in het geding tussen:
[appellant A] en [appellant B], beiden wonend in Gemert, gemeente Gemert-Bakel,
appellanten,
en
het college van burgemeester en wethouders van Gemert-Bakel,
verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 21 mei 2024 heeft het college het uitwerkingsplan "Uitbreiding Smartpark" gewijzigd vastgesteld.
Tegen dit besluit hebben [appellanten] beroep ingesteld.
Het college heeft een verweerschrift ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 14 oktober 2026, waar [appellant A], bijgestaan door mr. B.I. Frenken, advocaat in Helmond, en het college, vertegenwoordigd door mr. F.T.H. Branten, zijn verschenen.
Overwegingen
Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet
1. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet blijft op een beroep tegen een besluit tot vaststelling van een uitwerkingsplan waarvan het ontwerp vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet ter inzage is gelegd het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het uitwerkingsplan onherroepelijk is.
Het ontwerpplan is op 7 december 2023 ter inzage gelegd. Dat betekent dat op deze beroepsprocedure het recht, waaronder de Wet ruimtelijke ordening (Wro), zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft.
Inleiding
2. Het uitwerkingsplan maakt op twee locaties de uitbreiding van het bestaande bedrijventerrein Smartpark Gemert mogelijk. Het plangebied is gelegen ten oosten van de dorpskern van Gemert en aan de zuidzijde van het bedrijventerrein Wolfsveld. Het uitwerkingsplan is gebaseerd op de bestemmingen "Bedrijf - Uit te werken 1" en "Bedrijf - Uit te werken 2" van het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Wolfsveld 2010" (het bestemmingsplan), dat de raad van de gemeente Gemert-Bakel op 30 september 2009 heeft vastgesteld. Volgens de plantoelichting van het uitwerkingsplan zijn de uit te werken bestemmingen opgenomen met het oog op de voorgenomen ontwikkeling van het Smartpark Gemert met passende bedrijfskavels. De gronden hebben met het uitwerkingsplan de bestemming "Bedrijf - 2" gekregen.
[appellanten] wonen aan de [locatie] in Gemert, ten zuiden van het plangebied. Zij zijn het niet eens met het uitwerkingsplan, omdat het bedrijventerrein door het plan nog verder in de richting van hun woning komt. Zij hebben daarom beroep tegen het uitwerkingsplan ingesteld.
Toetsingskader uitwerkingsplan
3. Wanneer in een bestemmingsplan een uitwerkingsplicht is opgenomen, moet het college van burgemeester en wethouders in beginsel een uitwerkingsplan vaststellen. Bij een beroep tegen een uitwerkingsplan kan ter beoordeling staan of dit plan is voorbereid en genomen in strijd met het recht. Onder die beoordeling valt de vraag of de uitgewerkte bestemming strookt met de uitwerkingsregels in het bestemmingsplan en, als die regels daarvoor de ruimte laten, met een goede ruimtelijke ordening. Daarbij geldt de planologische aanvaardbaarheid van de uit te werken bestemming als een gegeven.
4. De relevante planregels zijn opgenomen in de bijlage die deel uitmaakt van deze uitspraak.
Ingetrokken beroepsgrond
5. Op de zitting hebben [appellanten] hun beroepsgrond over parkeren ingetrokken.
De groene buffer ten zuiden van het plangebied
6. [appellanten] betogen dat het college het besluit tot vaststelling van het uitwerkingsplan heeft genomen in strijd met de uitwerkingsregels uit artikel 9.2 van het bestemmingsplan. Daarvoor voeren [appellanten] aan dat het plan niet in overeenstemming is met artikel 9.2, onder k, van het bestemmingsplan. Het plan verzekert volgens hen namelijk onvoldoende dat op de gronden ten zuiden van het plangebied de groene buffer wordt aangelegd. Volgens [appellanten] had het college een voorwaardelijke verplichting voor de realisering en instandhouding van de groene buffer moeten opnemen in de planregels. Daarnaast voldoet het plan volgens [appellanten] niet aan artikel 9.2, onder f, van het bestemmingsplan, omdat het plan hun vrije uitzicht zal beperken.
Verder betogen [appellanten] dat het uitwerkingsplan niet uitvoerbaar is, omdat sprake is van een evidente privaatrechtelijke belemmering. Een deel van de gronden ten zuiden van het plangebied hebben [appellanten] in eigendom en zij willen deze gronden niet afstaan, waardoor de groene buffer niet in zijn geheel kan worden gerealiseerd.
6.1. In artikel 9.2, onder k, van het bestemmingsplan is bepaald dat bij de uit te werken bestemming voldoende verzekerd wordt dat op de gronden ten zuiden van het uit te werken plangebied de groene buffer wordt aangelegd en in stand wordt gehouden, alvorens omgevingsvergunning wordt verleend voor het bouwen van bouwwerken die door middel van het uitwerkingsplan mogelijk worden gemaakt. Het college heeft weliswaar gesteld al bezig te zijn met de realisering van de groene buffer, maar in het uitwerkingsplan is niet voorzien in een regeling die de aanleg en instandhouding van deze groene buffer waarborgt. Naar het oordeel van de Afdeling heeft het college het uitwerkingsplan daarom vastgesteld in strijd met artikel 9.2, onder k, van bestemmingsplan.
Het betoog slaagt in zoverre.
6.2. Over de gestelde beperking van het uitzicht van [appellanten] overweegt de Afdeling dat een blijvend recht op vrij uitzicht niet bestaat, zoals bijvoorbeeld eerder is overwogen in de uitspraak van de Afdeling van 20 april 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1159, onder 10. Bovendien zullen [appellanten] geen uitzicht hebben op het bedrijventerrein vanwege de nog aan te leggen groene buffer tussen hun woning en het plangebied en vanwege de afstand van 140 m vanaf hun woning tot aan het plangebied. De Afdeling ziet in de gestelde aantasting van het uitzicht daarom geen grond voor het oordeel dat het college het plan in strijd met artikel 9.2, onder f, van het bestemmingsplan heeft vastgesteld.
Het betoog slaagt in zoverre niet.
6.3. Voor zover [appellanten] betogen dat het uitwerkingsplan niet uitvoerbaar is, overweegt de Afdeling het volgende. Zoals de Afdeling eerder heeft overwogen, bestaat voor het oordeel van de bestuursrechter dat een privaatrechtelijke belemmering aan de vaststelling van een uitwerkingsplan in de weg staat, alleen aanleiding wanneer deze een evident karakter heeft. De burgerlijke rechter is namelijk de eerst aangewezene om de vraag te beantwoorden of een privaatrechtelijke belemmering in de weg staat aan de uitvoering van een activiteit, waarbij de bewijslast wordt beheerst door de in die procedure geldende regels. De Afdeling verwijst naar haar uitspraak van 30 januari 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BY9957.
De Afdeling ziet geen aanleiding voor het oordeel dat sprake is van een evidente privaatrechtelijke belemmering die aan de uitvoerbaarheid van het uitwerkingsplan in de weg staat. Weliswaar is een deel van de gronden ten zuiden van het plangebied waarop de groene buffer moet worden aangelegd nog in eigendom van [appellanten], maar het college is voornemens om over gaan tot onteigening van deze gronden als verwerving op minnelijke wijze niet lukt, waardoor de groene buffer verwezenlijkt kan worden.
Het betoog slaagt in zoverre ook niet.
Verbreding van de groene buffer
7. [appellanten] betogen dat een deel van de gronden in het uitwerkingsplan een groenbestemming had moeten krijgen, zodat een voldoende brede groene buffer gerealiseerd kan worden. Volgens [appellanten] is in het uitwerkingsplan geen rekening gehouden met een sloot die op de plek ligt van de te realiseren groene buffer, en de aan weerszijden daarvan gelegen onderhoudsstroken van 5 m. Dat leidt er volgens [appellanten] toe dat het uitwerkingsplan niet voldoet aan de uitwerkingsregel uit artikel 9.2, onder e, van het bestemmingsplan.
7.1. De Afdeling begrijpt dit betoog zo dat [appellanten] de groene buffer, zoals bestemd in het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Wolfsveld 2010", te smal vinden. De Afdeling overweegt dat in deze procedure het uitwerkingsplan ter beoordeling voorligt en niet het bestemmingsplan, waardoor de breedte van de groene buffer in deze procedure niet kan worden bestreden. Ten overvloede merkt de Afdeling op dat de gronden binnen de bestemming "Bedrijf - 2" op grond van artikel 3.1 van het uitwerkingsplan mede zijn bestemd voor (openbare) groenvoorzieningen. Verder merkt de Afdeling nog op dat, zoals het college terecht heeft gesteld, de uitwerkingsregel uit artikel 9.2, onder e, van het bestemmingsplan in artikel 10 van het uitwerkingsplan is opgenomen, waardoor in het uitwerkingsplan is voorzien in een waterberging en het voorkomen van wateroverlastsituaties voor derden.
Het betoog slaagt niet.
Geluid
8. [appellanten] betogen dat het uitwerkingsplan in strijd is met de uitwerkingsregel uit artikel 9.2, onder c, van het bestemmingsplan. Het plan voldoet volgens [appellanten] namelijk niet aan de Wet geluidhinder.
Daarnaast betogen [appellanten] dat het college het uitwerkingsplan heeft voorbereid in strijd met artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), omdat het college ten onrechte geen akoestisch onderzoek heeft laten uitvoeren naar de geluidbelasting van de voorziene bedrijven op de omgeving waarvan zij deel uitmaken.
8.1. De Afdeling stelt vast dat het plangebied binnen de geluidzonegrens van het gezoneerde industrieterrein Wolfsveld ligt, zoals is vastgesteld in de bestemmingsplannen "Bedrijventerrein Wolfsveld 2010" en "Buitengebied 2017". Deze bestemmingsplannen zijn onherroepelijk. Het college heeft met het uitwerkingsplan de geluidzonegrens niet gewijzigd en heeft aan het plangebied de gebiedsaanduiding "geluidzone - industrie" gegeven, waardoor toekomstige bedrijven in het plangebied zich aan de geluidzonering dienen te houden. Gelet hierop is de Afdeling van oordeel dat het uitwerkingsplan voldoet aan de Wet geluidhinder en dat het plan niet in strijd is met artikel 9.2, onder c, van het bestemmingsplan.
Het betoog slaagt in zoverre niet.
8.2. Voor zover [appellanten] betogen dat het college ten onrechte geen akoestisch onderzoek heeft laten uitvoeren naar de geluidsbelasting van de voorziene bedrijven op de omgeving, overweegt de Afdeling het volgende. Het college heeft zich op het standpunt kunnen stellen dat het uitvoeren van een akoestisch onderzoek in dit geval niet nodig is, omdat de voorziene bedrijvigheid geen belemmering vormt voor de geluidsbelasting op de omgeving. Daarbij heeft het college mogen betrekken dat in het plangebied bedrijvigheid tot en met milieucategorie 3.2 wordt toegestaan, waardoor er volgens de VNG-brochure "Bedrijven en milieuzonering" een richtafstand van 100 m voor geluid geldt vanaf de perceelgrens van een bedrijf in het plangebied tot de gevel van de dichtstbijzijnde woning. Deze afstand mag met één afstandsstap worden verlaagd tot 50 m, omdat het plangebied kan worden aangemerkt als gemengd gebied. [appellanten] hebben geen redenen gegeven waarom in deze situatie niet kan worden volstaan met het aanhouden van de richtafstand van 50 m uit de VNG-brochure. Omdat de dichtstbijzijnde woning op een afstand van 80 m tot het plangebied ligt, heeft het college kunnen concluderen dat de geluidsbelasting van de voorziene bedrijven op de omgeving geen belemmering vormt voor het uitwerkingsplan. Er bestaat in zoverre dus geen aanleiding voor het oordeel dat het uitwerkingsplan in strijd met artikel 3:2 van de Awb is voorbereid.
Het betoog slaagt in zoverre ook niet.
Geuronderzoek
9. [appellanten] betogen dat het uitwerkingsplan in strijd is met een goede ruimtelijke ordening, omdat het geuronderzoek niet laat zien wat de geureffecten van de voorziene bedrijven zijn voor de omgeving waarvan zij deel uitmaken.
9.1. De Afdeling is van oordeel dat het college zich op het standpunt heeft mogen stellen dat het uitwerkingsplan wat betreft geur niet leidt tot een onaanvaardbaar woon- en leefklimaat voor [appellanten]. Volgens de VNG-brochure geldt er ook voor geur een richtafstand van 50 m. Omdat de dichtstbijzijnde woning op een afstand van 80 m tot het plangebied ligt, wordt aan de richtafstand voor geur voldaan. [appellanten] hebben geen redenen gegeven waarom in deze situatie niet kan worden volstaan met het aanhouden van de richtafstand uit de VNG-brochure.
Het betoog slaagt niet.
Lichthinder
10. [appellanten] betogen dat het uitwerkingsplan in strijd is met een goede ruimtelijke ordening, omdat in de planregels geen regels zijn opgenomen om lichthinder van bouwwerken, waaronder lichtmasten, reclamemasten en -zuilen, te voorkomen.
10.1. De Afdeling stelt vast dat de bouwhoogtes die gelden voor lichtmasten, reclamemasten en -zuilen in de planregels van het uitwerkingsplan zijn opgenomen overeenkomstig de regels die daarover zijn opgenomen in het bestemmingsplan. Bij de vaststelling van het bestemmingsplan is een planregel om lichthinder te beperken niet nodig geacht. Gelet hierop en gelet op de afstand van 140 m vanaf de woning van [appellanten] tot aan het plangebied, is de Afdeling van oordeel dat het college heeft kunnen concluderen dat het uitwerkingsplan niet zal leiden tot zodanige lichthinder, dat sprake is van een onaanvaardbaar woon- en leefklimaat voor [appellanten]. Overigens heeft het college op de zitting toegelicht dat, indien onverhoopt lichthinder ontstaat, maatwerkvoorschriften voor de voorziene bedrijven in het plangebied niet uitgesloten zijn.
Het betoog slaagt niet.
Conclusie
11. Gelet op wat [appellanten] hebben aangevoerd, ziet de Afdeling aanleiding voor het oordeel dat het besluit van 21 mei 2024, waarbij het college het uitwerkingsplan "Uitbreiding Smartpark" gewijzigd heeft vastgesteld, is genomen in strijd met artikel 3.6, eerste lid, onder b, van de Wro en artikel 9.2, onder k, van het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Wolfsveld 2010", voor zover daarin niet is gewaarborgd dat op de gronden ten zuiden van het plangebied de groene buffer wordt aangelegd en in stand wordt gehouden. Het beroep is gegrond, zodat het besluit van 21 mei 2024 in zoverre moet worden vernietigd.
Zelf in de zaak voorzien
12. Het college heeft op de zitting de Afdeling verzocht om zelf in de zaak te voorzien als tot het oordeel wordt gekomen dat het uitwerkingsplan in strijd is met artikel 9.2, onder k, van het bestemmingsplan. De Afdeling heeft daarom op de zitting met partijen de formulering van een nieuwe planregel besproken en partijen hebben aangegeven zich in de nieuwe planregel te kunnen vinden.
13. Omdat niet aannemelijk is dat derdebelanghebbenden in hun belangen zouden kunnen worden geschaad, ziet de Afdeling aanleiding om met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder b, van de Awb op de hierna in de beslissing te melden wijze zelf in de zaak te voorzien en te bepalen dat deze uitspraak in de plaats treedt van het besluit van 21 mei 2024, voor zover dit is vernietigd.
14. De Afdeling ziet aanleiding het college op te dragen het hierna in de beslissing nader aangeduide onderdeel van deze uitspraak binnen vier weken na verzending van deze uitspraak te verwerken in het elektronisch vastgestelde plan dat te raadplegen is op de landelijke voorziening.
Proceskosten
15. Het college moet de proceskosten vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
I. verklaart het beroep gegrond;
II. vernietigt het besluit van het college van burgemeester en wethouders van Gemert-Bakel tot gewijzigde vaststelling van het uitwerkingsplan "Uitbreiding Smartpark" van 21 mei 2024, voor zover daarin niet is gewaarborgd dat op de gronden ten zuiden van het plangebied de groene buffer wordt aangelegd en in stand wordt gehouden;
III. bepaalt dat artikel 3.2.4 van de planregels als volgt komt te luiden:
"Alvorens een omgevingsvergunning wordt verleend voor het bouwen van bouwwerken moet op de gronden ten zuiden van het plangebied, bestemd als "Groen" in het bestemmingsplan "Bedrijventerrein Wolfsveld 2010", de groene buffer zijn aangelegd en in stand worden gehouden overeenkomstig:
- de Structuurvisiekaart Wolfsveld-de Fuik, gedateerd mei 2007;
- de groenstructuur in het Masterplan bedrijventerrein Wolfsveld, gedateerd april 2009;
- het Beeldkwaliteitsplan Wolfsveld 2010, gedateerd september 2010 en
- het Bouwpeilenplan Groeskuilen en Wolfsveld II, gedateerd december 2010.";
IV. bepaalt dat deze uitspraak in de plaatst treedt van het besluit, voor zover dit is vernietigd;
V. draagt het college van burgemeester en wethouders van Gemert-Bakel op om binnen vier weken na verzending van deze uitspraak ervoor zorg te dragen dat het hiervoor vermelde onderdeel III wordt verwerkt in het elektronisch vastgestelde plan dat te raadplegen is op de landelijke voorziening;
VI. veroordeelt het college van burgemeester en wethouders van Gemert-Bakel tot vergoeding van bij [appellant A] en [appellant B] in verband met de behandeling van het beroep opgekomen proceskosten tot een bedrag van € 1.868,00, geheel toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand, met dien verstande dat bij betaling van genoemd bedrag aan een van hen het bestuursorgaan aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan;
VII. gelast dat het college van burgemeester en wethouders van Gemert-Bakel aan [appellant A] en [appellant B] het door hen voor de behandeling van het beroep betaalde griffierecht van € 187,00 vergoedt, met dien verstande dat bij betaling van genoemd bedrag aan een van hen het bestuursorgaan aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan.
Aldus vastgesteld door mr. A. ten Veen, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. M.A. Graaff-Haasnoot, griffier.
w.g. Ten Veen
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Graaff-Haasnoot
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 18 november 2026
531-1186
BIJLAGE
Bestemmingsplan "Bedrijventerrein Wolfsveld 2010"
Artikel 9 Bedrijf - Uit te werken 1
Artikel 9.2 Uitwerkingsregels
Burgemeester en wethouders werken de bestemming overeenkomstig het bepaalde in artikel 3.6 van de Wet ruimtelijke ordening en met inachtneming van de volgende bepalingen uit:
a. de parkeerbalans in de directe omgeving niet onevenredig nadelig wordt of kan worden beïnvloed;
b. uit een ingesteld bodemonderzoek is gebleken dat de bodem ter plaatse geschikt is voor de beoogde bestemming;
c. voldaan is aan de Wet geluidhinder, de Wet Geurhinder en Veehouderij en de Wet luchtkwaliteit, alsmede het Besluit externe veiligheid inrichtingen en bijbehorende circulaires;
d. aangetoond is dat er geen belemmeringen aanwezig zijn wat betreft archeologie;
e. de afkoppeling van het hemelwater op eigen terrein dient plaats te vinden, waarbij geen wateroverlastsituaties voor derden mogen ontstaan;
f. de belangen van derden niet onevenredig worden geschaad;
g. kostenverhaal plaatsvindt in die zin dat een exploitatieovereenkomst met de ontwikkelende partij wordt gesloten, danwel bij vaststelling van het uitwerkingsplan een exploitatieplan wordt vastgesteld.
h. bij de uitwerking is het bepaalde in artikel 5 (Bedrijf - 2) en artikel 7 (Bedrijf -4) van overeenkomstige toepassing;
i. het bebouwingspercentage mag niet meer bedragen 85 procent;
j. de bouwhoogte mag niet meer bedragen dan 15 meter.
k. voldoende wordt verzekerd dat op de gronden ten zuiden van het uit te werken plangebied (bestemd als "Groen"), alvorens omgevingsvergunning wordt verleend voor het bouwen van bouwwerken die door middel van het uitwerkingsplan mogelijk worden gemaakt, de groene buffer wordt aangelegd en in stand zal worden gehouden overeenkomstig:
- de Structuurvisiekaart Wolfsveld-de Fuik, gedateerd mei 2007;
- de groenstructuur in het Masterplan bedrijventerrein Wolfsveld, gedateerd april 2009;
- het Beeldkwaliteitsplan Wolfsveld 2010, gedateerd september 2010, en:
- het Bouwpeilenplan Groeskuilen en Wolfsveld II, gedateerd december 2010.
Uitwerkingsplan "Uitbreiding Smartpark"
Artikel 3 Bedrijf - 2
Artikel 3.1 Bestemmingsomschrijving
De voor 'Bedrijf - 2' aangewezen gronden zijn bestemd voor:
a. industriële en ambachtelijke bedrijven/inrichtingen en bedrijfsactiviteiten die genoemd staan in milieucategorie 2, 3.1 en 3.2 van de Lijst van bedrijfsactiviteiten, zoals opgenomen in bijlage 1 van de regels;
b. groothandelsbedrijven die genoemd staan in milieucategorie 2, 3.1 en 3.2 van de Lijst van bedrijfsactiviteiten, zoals opgenomen in bijlage 1 van de regels;
c. kantoorachtige bedrijven die genoemd staan in milieucategorie 2, 3.1 en 3.2 van de Lijst van bedrijfsactiviteiten, zoals opgenomen in bijlage 1 van de regels, met dien verstande dat de kavelgrootte van de bedrijven minimaal 1.000 m² bedraagt;
d. kleinschalige bedrijven tot een perceelsoppervlak van 5.000m²;
e. horecavoorzieningen die ondergeschikt zijn aan en ten dienste staan van de doeleinden als genoemd in artikel 3.1 sub a, sub b en sub c;
f. productiegebonden detailhandel, die ten dienste staan van en ondergeschikt is aan de bedrijven als genoemd in artikel 3.1 sub a, sub b en sub c;
g. parkeer- en verkeersvoorzieningen, al dan niet ondergronds, met dien verstande dat parkeervoorzieningen op eigen terrein dienen te worden gerealiseerd;
h. ontsluiting, uitsluitend ter plaatse van de functieaanduiding 'ontsluiting';
i. wegen, straten en paden met hoofdzakelijk een verkeersfunctie, ter plaatse van de aanduiding 'ontsluiting';
j. (openbare) groenvoorzieningen;
k. (openbare) nutsvoorzieningen;
l. waterhuishoudkundige voorzieningen, waterlopen, waterpartijen en (ondergrondse) waterbergings- en infiltratievoorzieningen.
Artikel 3.2.3 Bouwwerken, geen gebouwen zijnde
Voor het bouwen van bouwwerken, geen gebouwen zijnde, gelden de volgende bepalingen:
a. de maximale bouwhoogte van erf- en terreinafscheidingen binnen het bouwvlak bedraagt 3 meter, met dien verstande dat de maximale hoogte voor erf- en terreinafscheidingen buiten het bouwvlak 2 meter bedraagt. De maximale bouwhoogte van erf- en terreinafscheidingen buiten het bouwvlak in een strook van 0,75 meter vanaf de perceelgrens gesitueerd aan de straatzijde bedraagt 1 meter;
b. de maximale bouwhoogte van vlaggenmasten binnen het bouwvlak bedraagt 8 meter, met dien verstande dat de maximale bouwhoogte van vlaggenmasten buiten het bouwvlak 10 meter bedraagt. De maximale bouwhoogte van vlaggenmasten buiten het bouwvlak in een strook van 0,75 meter vanaf de perceelgrens gesitueerd aan de straatzijde bedraagt 10 meter;
c. de maximale bouwhoogte van antennemasten binnen het bouwvlak bedraagt 12 meter, met dien verstande dat de maximale bouwhoogte van antennemasten buiten het bouwvlak 12 meter bedraagt. De maximale bouwhoogte van antennemasten buiten het bouwvlak in een strook van 0,75 meter vanaf de perceelgrens gesitueerd aan de straatzijde bedraagt 12 meter
d. de maximale bouwhoogte van overige bouwwerken, geen gebouwen zijnde, binnen het bouwvlak bedraagt 10 meter, met dien verstande dat de maximale bouwhoogte van overige bouwwerken, geen gebouwen zijnde, buiten het bouwvlak 1,5 meter bedraagt;
e. ten aanzien van reclamemasten gelden de volgende eisen:
1. reclamemasten dienen minimaal 500 meter uit elkaar te staan;
2. reclamemasten dienen minimaal 15 meter vanaf bomen te worden geplaatst;
3. de maximale bouwhoogte van een reclamemast bedraagt 1,6 x de bouwhoogte van het op kortste afstand gesitueerde gebouw;
4. de maximale hoogte van de reclame uiting bedraagt 1/3 van de masthoogte;
5. de maximale breedte van de reclame uiting bedraagt 1/5 van de masthoogte.
f. ten aanzien van reclamezuilen gelden de volgende eisen:
1. de maximale hoogte bedraagt 6 meter.
Artikel 10 Waterberging
Artikel 10.1 Omgevingsvergunning
bij het verlenen van een omgevingsvergunning voor bouwen en/of afwijken dient, conform het gemeentelijk beleid ten aanzien van water, een waterberging van ten minste 60 liter per vierkante meter verhard oppervlak (60 mm) worden gerealiseerd en in stand worden gehouden. | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|