Inloggen 
 

 Registreren
 Wachtwoord vergeten?


Terug naar het beginscherm

 
 
 
Neem contact op met de Agro-advieslijn:
0570-657417 (Houtsma Bedrijfsadvies)
ECLI:NL:CRVB:2026:1498 
 
Datum uitspraak:11-11-2026
Datum gepubliceerd:18-11-2026
Instantie:Centrale Raad van Beroep
Zaaknummers:25/2001 WAJONG
Rechtsgebied:Socialezekerheidsrecht
Indicatie:Weigering Wajong-uitkering toe te kennen. Ontbreken arbeidsvermogen niet duurzaam. Diagnostiek nog niet afgerond. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft inzichtelijk onderbouwd dat ten tijde in geding de diagnostiek feitelijk nog niet was afgerond en de gedragsproblematiek van appellante deels voort zou kunnen komen uit persoonlijkheidsproblematiek, waarnaar nog onderzoek moest plaatsvinden. Daarnaast waren er volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep nog mogelijkheden tot behandeling van de trauma’s waar appellante mee worstelt en was er geen sprake van eerder voldoende doorgevoerde behandelingen voor de dwanghandelingen. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft aldus inzichtelijk onderbouwd dat er ten tijde in geding sprake was van een reëel behandelperspectief met zicht op arbeidsvermogen, bijvoorbeeld in beschut werk.
Trefwoorden:ingezetene
uitkering
 
Uitspraak
25/2001 WAJONG

Centrale Raad van Beroep
Meervoudige kamer










Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant van 22 augustus 2025, 24/8659 (aangevallen uitspraak)





Partijen:


[appellante] te [woonplaats] (appellante)

de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv)






Datum uitspraak: 11 november 2026

SAMENVATTING

Het gaat in deze zaak over de vraag of het Uwv terecht heeft geweigerd appellante een Wajong-uitkering toe te kennen. Volgens appellante beschikte zij op 23 november 2023 (de dag dat de aanvraag is ontvangen) duurzaam niet over arbeidsvermogen en had zij om die reden als jonggehandicapte moeten worden aangemerkt. De Raad volgt dit standpunt niet en komt tot het oordeel dat het Uwv terecht heeft geweigerd appellante een Wajonguitkering toe te kennen.




PROCESVERLOOP

Namens appellante heeft mr. M.H.J.M. Stassen, advocaat, hoger beroep ingesteld. Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend.

Appellante heeft een nader stuk ingediend.

De Raad heeft de zaak behandeld op een zitting van 30 september 2026. Appellante is verschenen, bijgestaan door mr. X.E.J. Stassen, kantoorgenoot van mr. Stassen en vergezeld van haar ouders [ouder 1] en [ouder 2] . Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. A.C.M. Martens, door middel van beeldbellen.




OVERWEGINGEN




Inleiding

1. Bij de beoordeling van het hoger beroep zijn de volgende feiten en omstandigheden van belang.


1.1.
Appellante, geboren op [geboortedatum] 2002, heeft met een door het Uwv op 23 november 2023 ontvangen formulier een aanvraag voor een uitkering op grond van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten (Wajong) ingediend. Daarbij is onder meer vermeld dat appellante een licht verstandelijke beperking, concentratiestoornis, trauma en een dwangstoornis heeft. Het Uwv heeft vervolgens een verzekeringsgeneeskundig en arbeidskundig onderzoek verricht, waarna geconcludeerd is dat appellante weliswaar nu geen arbeidsvermogen heeft, maar dat deze situatie niet duurzaam is. Met een besluit van 28 maart 2024 heeft het Uwv vervolgens geweigerd appellante een Wajong-uitkering toe te kennen.



1.2.
Bij besluit van 19 november 2024 (bestreden besluit) heeft het Uwv het hiertegen door appellante gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Hieraan liggen rapporten van een verzekeringsarts bezwaar en beroep en een arbeidsdeskundige bezwaar en beroep ten grondslag.



Uitspraak van de rechtbank


2. De rechtbank heeft het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard en daarmee het bestreden besluit in stand gelaten. De rechtbank heeft vastgesteld dat niet in geschil is dat het arbeidsvermogen bij appellante ontbreekt omdat zij niet beschikt over basale werknemersvaardigheden, zij niet een uur aaneengesloten kan werken en zij niet tenminste vier uur per dag belastbaar is.



2.1.
Verder heeft de rechtbank geoordeeld dat niet uitgesloten is dat appellante mogelijkheden tot arbeidsparticipatie kan ontwikkelen, omdat er nog behandelmogelijkheden zijn. Uit het dossier blijkt niet dat er bij Amarant geen behandelmogelijkheden meer zijn. Uit het verslag van GGz Breburg van het verkennend gesprek op 26 juni 2024 blijkt dat er een opnamestop is bij Amarant waardoor Youz het meest geschikt lijkt om onderzoek te verrichten naar borderline. Hoewel Youz inmiddels heeft bericht dat geen passend aanbod voor appellante geboden kan worden, zegt dit niets over de behandelmogelijkheden op de datum in geding. Zoals ook ter zitting is bevestigd, moet de diagnostiek van borderline nog volgen. De rechtbank kan de verzekeringsarts bezwaar en beroep volgen dat de uitslag van dit onderzoek wellicht nog tot behandelmogelijkheden leidt. De stelling van appellante dat er geen enkele behandelmogelijkheid meer bestaat, is onvoldoende onderbouwd gelet op de bevindingen van de (verzekerings)artsen. Ook heeft appellante ter zitting aangegeven dat de huisarts op dit moment opnieuw in beeld is en verder gaat zoeken naar behandelmogelijkheden. Daarnaast blijkt uit het dossier dat appellante in het verleden baat heeft gehad bij medicamenteuze behandeling. Ter zitting heeft appellante bevestigd dat zij nu medicatie gebruikt en dat sprake is van eenzelfde verloop.


Het standpunt van appellante


3. Appellante is het met de uitspraak van de rechtbank niet eens. In hoger beroep heeft appellante herhaald dat zij duurzaam geen arbeidsvermogen heeft. Het Uwv heeft zich ten onrechte op het standpunt gesteld dat bij de toetsing stap 3 van het beoordelingskader in Bijlage 1 van het ‘Compendium Participatiewet’ op haar van toepassing is. Volgens appellante voldoet haar situatie aan de voorwaarden in stap 2 van het Compendium: er is sprake van een stabiel ziektebeeld zonder reële behandelmogelijkheden en het is niet realistisch dat zij binnen enkele jaren arbeidsvermogen kan ontwikkelen. Appellante heeft agressieproblematiek. De door het Uwv genoemde medicamenteuze behandeling behelst zeer veel kalmerende medicatie waardoor zij verdoofd raakt en emotioneel vlak. Daarmee kan zij niet werken. En ook met medicatie breekt de woede erdoor heen. Daarnaast heeft appellante een angst- en dwangstoornis. Zij durft niet zelfstandig de deur uit. Het Uwv heeft niet concreet gemaakt welke behandelmogelijkheden bestaan voor de agressie en de angst- en dwangstoornis. Appellante heeft al zonder succes verschillende behandelingen geprobeerd.


Het standpunt van het Uwv


4. Het Uwv heeft verzocht om de aangevallen uitspraak te bevestigen.




Het oordeel van de Raad

5. De Raad beoordeelt of de rechtbank terecht het bestreden besluit over de weigering van de Wajong-uitkering in stand heeft gelaten aan de hand van wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, de beroepsgronden. De Raad komt tot het oordeel dat het hoger beroep niet slaagt. Hierna legt de Raad uit hoe hij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. De wettelijke regels en beleidsregels die voor de beoordeling van het hoger beroep belangrijk zijn, zijn te vinden in de bijlage bij deze uitspraak.


5.1.
Om recht te hebben op een Wajong-uitkering moet een betrokkene als jonggehandicapte kunnen worden aangemerkt. Op grond van artikel 1a:1, eerste lid, aanhef en onder a, van de Wajong is jonggehandicapte de ingezetene die op de dag waarop hij achttien jaar wordt als rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte, gebrek, zwangerschap of bevalling duurzaam geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft. Op grond van het vierde lid wordt onder duurzaam geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben de situatie verstaan waarin de mogelijkheden tot arbeidsparticipatie zich niet kunnen ontwikkelen.



5.2.
Niet in geschil is dat appellante op 23 november 2023 geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie (arbeidsvermogen) heeft omdat zij voldoet aan de voorwaarde dat zij niet over basale werknemersvaardigheden beschikt, niet aaneengesloten kan werken gedurende ten minste een periode van een uur en niet ten minste vier uur per dag belastbaar is. De geschiktheid van de door de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep genoemde taak ‘handmatig afwassen’ kan onbesproken blijven, nu niet in geschil is dat appellante vooralsnog niet beschikt over basale werknemersvaardigheden en zij om die reden op de in geding zijnde datum geen taak kan verrichten. Partijen zijn verdeeld over de vraag of het ontbreken van arbeidsvermogen duurzaam is.



5.3.
De beoordeling van de duurzaamheid van het ontbreken van arbeidsvermogen betreft een inschatting van de kansen op verbetering van de mogelijkheden tot arbeidsparticipatie. Duurzaamheid op grond van de Wajong wordt aangenomen in een situatie waarin de mogelijkheden tot arbeidsparticipatie zich niet meer kunnen ontwikkelen. Gelet op de wetsgeschiedenis is hiervan sprake als een betrokkene geen enkel perspectief meer heeft op ontwikkeling en herstel is uitgesloten. Als het Uwv stelt dat duurzaamheid ontbreekt, hoeft het Uwv niet te onderbouwen dat een betrokkene in de toekomst zal beschikken over arbeidsvermogen. Het Uwv moet in zo’n geval wel aannemelijk maken dat de mogelijkheden tot arbeidsparticipatie zich in de toekomst op een dusdanige wijze kunnen ontwikkelen dat niet uitgesloten is dat op termijn arbeidsvermogen zal kunnen ontstaan. Daarbij zijn van belang de bij betrokkene bestaande mogelijkheden tot verbetering van belastbaarheid, verdere ontwikkeling en toename van bekwaamheden. Anders dan bij een arbeidsongeschiktheidsbeoordeling op grond van de Wet WIA kan in een situatie waarbij op lange termijn slechts een geringe kans op herstel bestaat, voor de toepassing van de Wajong (vooralsnog) geen duurzaamheid worden aangenomen. In een situatie waarin het arbeidsvermogen tijdelijk ontbreekt wordt voor de toepassing van de Wajong de duurzaamheid na een periode van tien jaar alsnog verondersteld aanwezig te zijn.



5.4.
Wat appellante in hoger beroep heeft aangevoerd, is in essentie een herhaling van de gronden die zij in beroep naar voren heeft gebracht. De rechtbank heeft die gronden in de aangevallen uitspraak afdoende besproken. De Raad onderschrijft het oordeel van de rechtbank en de overwegingen op grond waarvan de rechtbank tot dit oordeel is gekomen. Hieraan wordt het volgende toegevoegd.



5.5.
De door appellante in hoger beroep overgelegde informatie van Amarant van 14 september 2026 geeft geen aanleiding voor twijfel aan het standpunt van het Uwv over het ontbreken van duurzaamheid ten tijde in geding. Uit het schrijven blijkt dat de behandeling vanwege langdurige en complexe psychische problematiek bij FACT nog volop gaande is, waarbij de behandeling onder meer is gericht op het verminderen van dwanggedachten en dwanghandelingen, het leren herkennen van oplopende spanning, het vergroten van coping vaardigheden en het verminderen van angst en vermijdingsgedrag. Er is volgens Amarant op dit moment geen sprake van een stabiele eindsituatie. Uit die informatie volgt niet dat op 23 november 2023 uitgesloten was dat de mogelijkheden tot arbeidsparticipatie bij appellante zich nog konden ontwikkelen. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft inzichtelijk onderbouwd dat ten tijde in geding de diagnostiek feitelijk nog niet was afgerond en de gedragsproblematiek van appellante deels voort zou kunnen komen uit persoonlijkheidsproblematiek, waarnaar nog onderzoek moest plaatsvinden. Daarnaast waren er volgens de verzekeringsarts bezwaar en beroep nog mogelijkheden tot behandeling van de trauma’s waar appellante mee worstelt en was er geen sprake van eerder voldoende doorgevoerde behandelingen voor de dwanghandelingen. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft aldus inzichtelijk onderbouwd dat er ten tijde in geding sprake was van een reëel behandelperspectief met zicht op arbeidsvermogen, bijvoorbeeld in beschut werk.





Conclusie en gevolgen


5.6.
Het hoger beroep slaagt niet. De aangevallen uitspraak wordt bevestigd. Dit betekent dat de weigering van de Wajong-uitkering in stand blijft.

6. Omdat het hoger beroep niet slaagt krijgt appellante geen vergoeding voor haar proceskosten en het betaalde griffierecht.





BESLISSING

De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak.


Deze uitspraak is gedaan door E.J.J.M. Weyers als voorzitter en F.M. Rijnbeek en L.A. Kjellevold als leden, in tegenwoordigheid van D. Semiz als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026.




(getekend) E.J.J.M. Weyers





(getekend) D. Semiz




Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wettelijke regels


Artikel 1a:1, eerste lid, van de Wajong
Jonggehandicapte is de ingezetene die:
a. op de dag waarop hij achttien jaar wordt als rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte, gebrek, zwangerschap of bevalling duurzaam geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft;
b. na de in onderdeel a bedoelde dag als rechtstreeks en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte, gebrek, zwangerschap of bevalling duurzaam geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft en in het jaar, onmiddellijk voorafgaand aan de dag waarop dit is ingetreden, gedurende ten minste zes maanden studerende was.

Artikel 1a:1, vierde lid, van de Wajong
Onder duurzaam geen mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben wordt in dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen de situatie verstaan waarin de mogelijkheden tot arbeidsparticipatie zich niet kunnen ontwikkelen.

Beoordelingskader uit Bijlage 1 van het ‘Compendium Participatiewet’
“Stap 1 - voor de verzekeringsarts
De verzekeringsarts stelt vast of er sprake is van een progressief ziektebeeld.
Als het antwoord bevestigend is, ontbreekt het arbeidsvermogen duurzaam. De beoordeling is afgerond.

Stap 2 - voor de verzekeringsarts
De verzekeringsarts stelt vast of de situatie van cliënt aan beide volgende voorwaarden voldoet:
* er is sprake van een stabiel ziektebeeld zonder behandelmogelijkheden;
* de aandoening is zodanig ernstig dat geen enkele toename van bekwaamheden mag worden verwacht.
Als aan deze beide voorwaarden wordt voldaan, ontbreekt het arbeidsvermogen duurzaam. De beoordeling is afgerond.

Stap 3 - voor de verzekeringsarts en de arbeidsdeskundige samen
De verzekeringsarts en de arbeidsdeskundige stellen in gezamenlijk overleg vast of het ontbreken van arbeidsvermogen van de cliënt duurzaam is. Zij betrekken daarbij ten minste de volgende aspecten in onderlinge samenhang:
* het al dan niet ontbreken van mogelijkheden ter verbetering van de belastbaarheid;
* het al dan niet ontbreken van mogelijkheden tot verdere ontwikkeling;
* het al dan niet ontbreken van mogelijkheden tot toename van bekwaamheden.

Op grond van hun gezamenlijk overleg concluderen de verzekeringsarts en de arbeidsdeskundige of het arbeidsvermogen al dan niet duurzaam ontbreekt. De beoordeling is afgerond.



Artikel 1a:1, vierde lid, van de Wajong.


Kamerstukken II 2011/12, 33 161, nr. 3 onder 5.1.


Artikel 4, derde lid, van de Wet WIA.


Artikel 1a:1, derde lid, van de Wajong.
Link naar deze uitspraak