|
|
|
| ECLI:NL:RBAMS:2011:7072 | | | | | Datum uitspraak | : | 26-10-2011 | | Datum gepubliceerd | : | 18-11-2026 | | Instantie | : | Rechtbank Amsterdam | | Zaaknummers | : | 486338 - HA ZA 11-911 | | Rechtsgebied | : | Civiel recht | | Indicatie | : | Tussenvonnis gelegenheid om verklaring aan te vullen | | Trefwoorden | : | huwelijkse voorwaarden | | | levensonderhoud | | | | Uitspraak | vonnis
RECHTBANK AMSTERDAM
Sector civiel recht
zaaknummer / rolnummer: 486338 / HA ZA 11-911
Vonnis van 26 oktober 2011
in de zaak van
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid
CYRTE INVESTMENTS B.V.,
gevestigd te Naarden,
eiseres,
advocaat mr. G.T.J. Hoff te Amsterdam,
tegen
[gedaagde]
,
wonende te [plaats] ,
gedaagde,
advocaat mr. J. Blaak te Hilversum.
Partijen zullen hierna Cyrte en [gedaagde] genoemd worden.
1De procedure
1.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
de dagvaarding van 16 maart 2011,
de akte overlegging producties van Cyrte, met producties,
de akte domiciliekeuze van de zijde van Cyrte, met productie,
de conclusie van antwoord tevens houdende akte inbreng van producties, met producties,
het tussenvonnis van 6 juli 2011, waarin een comparitie van partijen is gelast,
het proces-verbaal van comparitie van 12 september 2011 met de daarin genoemde stukken, waaronder de akte vermeerdering van eis tevens houdende akte uitlating producties van Cyrte en de antwoordakte van [gedaagde] .
1.2.
Ten slotte is vonnis bepaald.
2De feiten
2.1.
Cyrte is de voormalig werkgever van de heer [naam] (hierna: [naam] ). [naam] is statutair bestuurder en enig aandeelhouder van [bedrijf] (hierna: [bedrijf] ), die op haar beurt enig aandeelhouder en bestuurder is van Amoezo Interim & Financial management B.V. (hierna: Amoezo).
2.2.
[naam] is onder huwelijkse voorwaarden gehuwd met [gedaagde] . Deze huwelijkse voorwaarden luiden – voor zover thans van belang – als volgt:
“(…)
Vergoedingen
Artikel 4
De echtgenoten zijn, voor zover zij niet anders overeenkomen, verplicht aan elkaar te vergoeden hetgeen aan het vermogen van de ene echtgenoot is onttrokken ten bate van de andere echtgenoot, naar de waarde op de dag van de onttrekking.
Deze vergoeding is terstond opeisbaar, tenzij de redelijkheid en billijkheid zich hiertegen verzetten.
(…)
Kosten huishouding
Artikel 7
1. De kosten van de gemeenschappelijke huishouding, (…), worden voldaan uit de inkomens van de echtgenoten naar evenredigheid daarvan; voor zover deze inkomens ontoereikend zijn, worden deze kosten voldaan uit ieders vermogen naar evenredigheid daarvan.
Onder deze kosten worden mede verstaan (…) renten van geldleningen aangegaan ten behoeve van de financiering van voor het gemeenschappelijke huishouden bestemde zaken zoals de echtelijke woning,(…).
2. De echtgenoot die over enig kalenderjaar meer heeft bijgedragen in de kosten van de huishouding dan zijn aandeel ingevolge het hiervoor bepaalde, heeft het recht het te veel bijgedragene terug te vorderen van de andere echtgenoot.
(…)”
2.3.
Op 18 november 2009 heeft Cyrte ten laste van [naam] conservatoir derdenbeslag gelegd onder [gedaagde] op – kort samengevat – alle vorderingen, waaronder gelden, geldswaarden en/of roerende zaken van [naam] die [gedaagde] op dat moment onder zich had en/of uit een reeds bestaande rechtsverhouding met [naam] zou verkrijgen.
2.4.
Tussen Cyrte en (onder meer) [naam] en [gedaagde] is een procedure gevoerd bij deze rechtbank onder zaak/rolnummer 444972 / HA ZA 09-3876 (hierna: de hoofdprocedure). In die procedure is op 1 december 2010 een vonnis gewezen waarin – onder meer – als volgt is geoordeeld:
3De beoordeling
in het incident
(…)
4.2
Cyrte vordert (…) betaling van € 1.000.000,- als voorschot, waartoe zij onder meer stelt dat [naam] geld van haar heeft ontvreemd met medewerking van [bedrijf] (die ontvreemde gelden in ontvangst heeft genomen) en Amoezo (die aan Cyrte facturen heeft verzonden met het oogmerk van ontvreemding).
[naam] c.s. betwist deze stelling (…)
Hiermee heeft [naam] c.s. zijn betwisting onvoldoende toegelicht.
Het voorgaande betekent dat voorshands voldoende vast staat dat [naam] met medewerking van [bedrijf] en Amoezo geld van Cyrte heeft ontvreemd.
(…)
4.5
Uit het vorenstaande volgt dat Cyrte (die tot executie wenst over te gaan) voldoende spoedeisend belang heeft bij het gevorderde (…), zodat deze vordering tot een bedrag van € 1.00.000,- zal worden toegewezen.
(…)”
2.5.
Op 3 december 2010 is het hiervoor genoemde vonnis aan [naam] betekend en op 6 december 2010, nadat 2 dagen waren verstreken, is het conservatoire beslag overgegaan in executoriaal beslag. Hiervan is [gedaagde] op 10 december 2010 in kennis gesteld.
2.6.
Op 22 maart 2011 heeft [gedaagde] een formulier verklaring derdenbeslag ondertekend. Hierin staat – voor zover thans van belang – het volgende:
“ [gedaagde] (…)
zijnde de ondergetekende, die verklaart:
(…)
B (X) dat er tussen ondergetekende en de schuldenaar een rechtsverhouding bestaat of heeft bestaan, uit hoofde waarvan de schuldenaar op het tijdstip van het beslag nog iets van ondergetekende had te vorderen, nu te vorderen heeft of nog te vorderen kan krijgen. Deze rechtsverhouding betreft:
(…)
(X) enige andere overeenkomst of anderszins (…)
4. Tussen ondergetekende en de schuldenaar bestaat(n) (nog) de volgende rechtsverhouding(en):
huwelijkse voorwaarden
Aan de schuldenaar zijn de volgende bedragen verschuldigd:
€0,-
Aan de schuldenaar zijn de volgende zaken of rechten verschuldigd:
geen
Aan de schuldenaar zijn de volgende geldswaardige papieren of andere stukken verschuldigd:
geen
(…)”
3. Het geschil
3. Het geschil
3.1.
Cyrte vordert – samengevat en na vermeerdering van eis – primair een verklaring voor recht dat [gedaagde] jegens haar onrechtmatig heeft gehandeld door toerekenbaar te hebben nagelaten om aan Cyrte een verklaring als bedoeld in artikel 476a van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) af te leggen ter zake van het door haar ten laste van [naam] onder [gedaagde] gelegde derdenbeslag, alsmede veroordeling van [gedaagde] tot betaling van € 1.000.000,-, althans een schadevergoeding op te maken bij staat, vermeerderd met rente en kosten. Subsidiair vordert Cyrte dat [gedaagde] wordt veroordeeld tot betaling van € 271.408,25, vermeerderd met rente en kosten.
3.2.
Cyrte legt aan haar vordering ten grondslag dat [gedaagde] geen, want geen deugdelijke derdeverklaring heeft afgelegd. Noch de daarover door [gedaagde] ingenomen stellingen in de hoofdprocedure, noch het op 22 maart 2011 naar aanleiding van de onderhavige procedure ondertekende formulier kan als zodanig worden opgevat. Volgens Cyrte heeft het door haar onder [gedaagde] ten laste van [naam] gelegde derdenbeslag doel getroffen. [naam] en [gedaagde] zijn hoofdelijke schulden aangegaan ten aanzien van de financiering van door hen samen aangekochte onroerende zaken. Het inkomen van [gedaagde] was niet toereikend om aan haar verplichtingen dienaangaande te voldoen, zodat [naam] die verplichtingen moet zijn aangegaan, hetgeen leidt tot een regresvordering van [naam] op [gedaagde] , aldus Cyrte. Deze regresvordering vindt naar de opvatting van Cyrte haar oorsprong zowel in de tussen [naam] en [gedaagde] geldende huwelijkse voorwaarden als in hun onderlinge draagplicht als hoofdelijke schuldenaren. Nu [gedaagde] desondanks stelt niets verschuldigd te zijn aan [naam] , handelt zij volgens Cyrte in strijd met artikel 477a Rv. [gedaagde] heeft een intern tegenstrijdige, onjuiste, onvolledige en bovendien onvoldoende onderbouwde verklaring afgelegd, hetgeen volgens Cyrte in haar gevolgen gelijk moet worden gesteld met de situatie waarin in het geheel geen verklaring is afgelegd. Dit heeft tot gevolg dat [gedaagde] zou moeten worden veroordeeld tot betaling van € 1.00.000,-, het bedrag waarvoor destijds het beslag is gelegd.
Aan haar subsidiaire vordering legt Cyrte ten grondslag dat [gedaagde] en [naam] in de periode vanaf september 2006 tot en met oktober 2009 gezamenlijk verplichtingen (anders dan de kosten van de gezamenlijke huishouding en levensonderhoud) zijn aangegaan voor een totaal bedrag van € 542.816,50. Bij gebreke van enig inzicht in de wijze waarop aan deze verplichtingen is voldaan, houdt Cyrte het ervoor dat [naam] het volledige bedrag voor zijn rekening heeft genomen, uit hoofde waarvan hij een vordering op [gedaagde] heeft voor de helft van dat bedrag: € 271.408,25. Deze vordering valt onder het beslag en zal uit dien hoofde door [gedaagde] aan Cyrte moeten worden voldaan.
3.3.
[gedaagde] verweert zich kort gezegd met de stelling dat zij aan [naam] niets verschuldigd is, en dat zij dan ook wel degelijk heeft voldaan aan de op haar rustende verklaringsverplichting. De door [gedaagde] in de processtukken in de hoofdprocedure ingenomen stellingen op dit vlak, zijn aan te merken als een verklaring ex artikel 476a lid 2 Rv. Subsidiair stelt [gedaagde] zich op het standpunt dat in elk geval het op 22 maart 2011 ondertekende formulier als verklaring ex artikel 476a lid 1 Rv heeft te gelden. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4De beoordeling
4.1.
De onderhavige procedure betreft een zogenaamde verklaringsprocedure, ex artikel 477a Rv. De vraag die voor ligt is of, en zo ja in hoeverre [gedaagde] in haar hoedanigheid van derde-beslagene heeft voldaan aan haar verklaringsplicht, die uit hoofde van artikel 476a Rv op haar rust. Uit artikel 477a Rv lid 1 volgt dat indien de derde-beslagene in gebreke blijft verklaring te doen, hij kan worden veroordeeld tot betaling van het bedrag waarvoor het beslag is gelegd als ware hij daarvan zelf schuldenaar, onverminderd zijn verplichting tot schadevergoeding. De derde-beslagene kan die veroordeling voorkomen door alsnog een gerechtelijke verklaring te doen. Lid 2 van artikel 477a Rv bepaalt dat indien de derde-beslagene wel een verklaring heeft afgelegd, de executant bevoegd is deze geheel of ten dele te betwisten, dan wel aanvulling te eisen door de derde binnen twee maanden na zijn verklaring te dagvaarden tot het doen van een gerechtelijke verklaring.
4.2.
De rechtsverhouding tussen de derde-beslagene [gedaagde] en de beslagdebiteur [naam] vindt haar grond in het huwelijksvermogensrecht. De vraag is of dat gegeven gevolgen zou moeten hebben voor de eisen die op grond van artikel 476a Rv aan de verklaringsplicht van een derde-beslagene worden gesteld. Voor zover [gedaagde] zich op het standpunt stelt dat zij op grond van de aard van de tussen haar en [naam] bestaande rechtsverhouding niet, of niet volledig gehouden is te verklaren, overweegt de rechtbank als volgt. De rechtbank stelt voorop dat het feit dat de rechtsverhouding tussen [gedaagde] en [naam] haar grond vindt in het huwelijksvermogensrecht niet in de weg staat aan de beoordeling van de handelingen van [gedaagde] in dat kader. Wel dient rekening gehouden te worden met de wijze waarop [gedaagde] en [naam] uitoefening geven aan de tussen hen geldende huwelijkse voorwaarden. Vast staat dat [gedaagde] en [naam] in hun onderlinge verhouding niet tussentijds afrekenen, zoals in de huwelijkse voorwaarden voorzien. De stelling van [gedaagde] dat [naam] (nog) niet is overgegaan tot het instellen van een vordering tegen haar, maakt echter op zichzelf nog niet dat Cyrte haar verhaalsmogelijkheden niet op deze manier kan inzetten. [gedaagde] heeft ook niet gesteld dat zij al dan niet uit hoofde van de huwelijkse voorwaarden een grotere of even zo grote tegenvordering heeft op [naam] .
4.3.
Ten aanzien van de stelling van Cyrte dat de door [gedaagde] ingenomen stellingen in de hoofdprocedure niet kunnen worden aangemerkt als deugdelijke derdeverklaring, overweegt de rechtbank als volgt. Vast staat dat in de hoofdprocedure in elk geval het debat is gevoerd omtrent de vraag of uit hoofde van de tussen [gedaagde] en [naam] geldende huwelijkse voorwaarden sprake zou zijn van een vordering van [naam] op [gedaagde] . De stelling van Cyrte dat zij geen genoegen heeft genomen (en diende te nemen) met de door [gedaagde] ingenomen standpunten op dit punt in de hoofdprocedure, is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om geheel aan die standpunten voorbij te gaan. De rechtbank zal Cyrte dan ook niet volgen in haar stelling dat in het geheel geen derde-verklaring is afgelegd en acht het – mede in het licht van de bijzondere verhouding tussen [gedaagde] (als derde-beslagene) en haar echtgenoot [naam] (als beslagdebiteur) – redelijk om ervan uit te gaan dat [gedaagde] een derde-verklaring heeft afgelegd. De stellingen van Cyrte in de onderhavige procedure zullen worden opgevat als een betwisting van de verklaring van [gedaagde] , hetgeen betekent dat sprake is van een situatie zoals bedoeld in artikel 477a lid 2 Rv.
4.4.
De rechtbank overweegt voorts dat in het licht van de stellingen van Cyrte, de afgelegde derde-verklaring van [gedaagde] op een aantal hierna te noemen punten (nog) onvolledig is, waardoor niet zonder meer van de juistheid daarvan kan worden uitgegaan. De rechtbank zal [gedaagde] in de gelegenheid stellen zich nader uit te laten over die punten, alsmede haar stellingen daaromtrent te onderbouwen met gegevens en bescheiden. De rechtbank overweegt reeds nu voor alsdan dat indien [gedaagde] er niet in slaagt haar stellingen op de na te noemen punten volledig en onderbouwd voor het voetlicht te brengen, zij daardoor niet heeft voldaan aan de op haar rustende verzwaarde motiveringsplicht en de rechtbank daarin aanleiding ziet om bij de vaststelling van hetgeen aan Cyrte toekomt geheel of ten dele aansluiting te zoeken bij de berekeningen die door Cyrte in deze procedure zijn overgelegd.
De bedrijfspanden te Diemen
4.5.
Cyrte stelt dat [gedaagde] en [naam] ieder voor de helft eigenaar zijn van een tweetal bedrijfspanden met parkeerplaatsen aan de [adres] en [adres] . [gedaagde] en [naam] zijn te dien aanzien verplichtingen aangegaan ter zake rente en aflossingen. Bovendien is een gedeelte van koop/aanneemsom door hen uit eigen zak betaald, zo stelt Cyrte. Nu het inkomen van [gedaagde] ontoereikend was en is om deze en alle overige lasten die op haar en [naam] rusten, te dragen, stelt Cyrte zich op het standpunt dat [naam] dienaangaande een vordering heeft op [gedaagde] .
[gedaagde] verweert zich met de stelling dat de rente en aflossingen van de bedrijfspanden konden worden voldaan uit de huuropbrengsten van die panden. Bovendien leidt betaling van rente en aflossingen niet tot een aanspraak van [gedaagde] op [naam] of vice versa onder de tussen hen geldende huwelijkse voorwaarden, nu geen sprake is van een vermogensonttrekking, noch van een vergoeding van de een aan de ander, aldus [gedaagde] .
4.6.
De rechtbank overweegt als volgt. De verplichtingen ter zake rente en aflossingen vallen onder de reikwijdte van artikel 4 van de huwelijkse voorwaarden. Dat betekent dat indien zou komen vast te staan dat de rente en aflossingen zijn betaald door [naam] , hij te dien aanzien een terstond opeisbare vordering op [gedaagde] heeft.
[gedaagde] zal, mede conform het door haar daartoe gedane bewijsaanbod, in de gelegenheid worden gesteld haar stelling dat de rente en aflossingen van de bedrijfspanden ten tijde van de beslaglegging werden voldaan uit de huuropbrengsten van die panden zoveel mogelijk met gegevens en bescheiden te onderbouwen. Voor zover de huuropbrengsten hiertoe ontoereikend zouden zijn, dient [gedaagde] eveneens onderbouwd aan te tonen uit welke middelen het overige gedeelte is voldaan.
De woning te [plaats]
4.7.
Cyrte stelt dat [gedaagde] en [naam] ieder voor de helft eigenaar zijn van een woning aan de [adres] met aangrenzende stroken grond te [plaats] . Volgens Cyrte heeft [naam] ten aanzien van de hypotheekrentelasten voor deze woning een vordering op [gedaagde] op grond van artikel 7 van de tussen haar en [naam] geldende huwelijkse voorwaarden. Bij gebreke van informatie over het inkomen van [gedaagde] hanteert Cyrte een verdeelsleutel van fifty-fifty. In elk geval is sprake van enige vordering van [naam] op [gedaagde] ten tijde van het beslag, aldus Cyrte.
[gedaagde] stelt dat de hypothecaire schuld ter zake de woning in [plaats] is aan te merken als kosten van de gezamenlijke huishouding, ingevolge artikel 7 van de huwelijkse voorwaarden. Deze kosten dienen naar evenredigheid van inkomens te worden gedragen. Nu geen der echtelieden ooit regres heeft genomen op de ander (er is immers niet verrekend), is geen sprake van een vordering van de een op de ander, aldus steeds [gedaagde] .
4.8.
Tussen partijen is niet in geschil dat de hypotheekrentelasten voor de woning in [plaats] vallen onder de kosten van de huishouding van artikel 7 van de huwelijkse voorwaarden. De rechtbank stelt voorop dat uit hoofde van dit artikel de kosten van de huishouding worden voldaan uit de inkomens van de echtgenoten naar evenredigheid daarvan en, voor zover deze inkomens ontoereikend zijn, uit ieders vermogen naar evenredigheid daarvan. Om te kunnen beoordelen of in dit kader sprake is van een vordering van [naam] op [gedaagde] , heeft de rechtbank nadere informatie nodig. [gedaagde] zal in de gelegenheid worden gesteld informatie te verschaffen aangaande de middelen uit welke de hypotheekrentelasten ten aanzien van de woning in [plaats] in de periode september 2006 tot oktober 2009 zijn voldaan. [gedaagde] zal deze informatie zoveel mogelijk met gegevens en bescheiden dienen te onderbouwen. Daarnaast zal [gedaagde] – wederom zoveel mogelijk met stukken onderbouwd – informatie dienen te verschaffen over de inkomens van haar en [naam] , zodat de onderlinge financiële verhouding kan worden vastgesteld en de verdeelsleutel “naar evenredigheid” kan worden ingevuld.
De panden op [plaats]
4.9.
Cyrte stelt dat [gedaagde] en [naam] ieder voor de helft eigenaar zijn van twee percelen op [plaats] , waarop zij twee villa’s hebben laten bouwen. Een gedeelte van de aankoopsom (€ 155.000,-) hebben zij gefinancierd door de hypothecaire lening op hun woning in [plaats] met dat bedrag te verhogen, en een gedeelte (€ 300.000,-) hebben ze voldaan uit gelden die door [naam] via Amoezo van Cyrte zijn verduisterd. Op grond van artikel 4 van de huwelijkse voorwaarden heeft [naam] voor de helft van het laatstgenoemde bedrag (€ 150.000,-) een vordering op [gedaagde] , aldus Cyrte.
[gedaagde] stelt dat de aankoop van de grond hypothecair is gefinancierd. Zij betwist niet, althans onvoldoende dat voor de bouw van de woningen een bedrag van € 300.000,- aan Amoezo is onttrokken, maar stelt slechts dat dat nog niet leidt tot een vordering van [naam] op [gedaagde] . Voorts stelt [gedaagde] dat de rentelasten op basis van artikel 7 van de huwelijkse voorwaarden naar evenredigheid van inkomen dienen te worden bezien, nu de panden op [plaats] werden gebouwd met het doel als echtelijke woning(en) te worden gebruikt.
4.10.
De rechtbank gaat er bij haar beoordeling van uit dat niet beide panden gebouwd werden als echtelijke woning. Indien komt vast te staan dat één van de panden op [plaats] is gebouwd met het doel als echtelijke woning te fungeren, dienen de rentelasten te dien aanzien aan de hand van de maatstaf uit artikel 7 van de huwelijkse voorwaarden te worden gedragen. [gedaagde] zal in de gelegenheid worden gesteld om met gegevens en bescheiden te onderbouwen dat een van de panden als echtelijke woning werd gebouwd en zo ja, welk pand. Vervolgens zal uit de informatie die [gedaagde] ingevolge rechtsoverweging 4.8 heeft moeten overleggen, kunnen blijken wat de onderlinge financiële verhouding tussen haar en [naam] is en hoe de verdeelsleutel luidt. Voor zover (één van) beide panden op [plaats] niet blijk(t)(en) te zijn bestemd om tot echtelijke woning te dienen, geldt dat de rentelasten ten aanzien daarvan op de voet van artikel 4 van de huwelijkse voorwaarden moeten worden verdeeld. Zoals hiervoor in rechtsoverweging 4.6 overwogen, leidt dat ertoe dat indien zou komen vast te staan dat die rentelasten zijn betaald door [naam] , hij te dien aanzien een terstond opeisbare vordering op [gedaagde] heeft voor de helft daarvan.
Ten aanzien van het bedrag van € 300.000,- dat aan Amoezo is onttrokken, overweegt de rechtbank als volgt. Het feit dat [gedaagde] in de hoofdprocedure is veroordeeld tot betaling van € 150.000,- aan Cyrte vanwege ongerechtvaardigde verrijking, laat onverlet dat [naam] te dien aanzien een vordering op [gedaagde] kan hebben. Daarom zal [gedaagde] in de gelegenheid worden gesteld om, met gegevens en bescheiden onderbouwd inzichtelijk te maken op welke wijze voornoemd bedrag van € 300.000,- na de onttrekking aan Amoezo bij de echtelieden terecht is gekomen en op welke wijze het bedrag vervolgens is aangewend. Indien zou blijken dat de € 300.000,- afkomstig is uit het vermogen van [naam] , dan zal de rechtbank Cyrte volgen in haar stelling dat [naam] een vordering op [gedaagde] heeft ter grootte van € 150.000,-. Indien [gedaagde] onvoldoende gegevens aanreikt om voornoemde omstandigheden inzichtelijk te maken, zal de rechtbank tot dezelfde conclusie komen.
4.11.
Iedere verdere beslissing zal worden aangehouden.
5De beslissing
De rechtbank
5.1.
stelt [gedaagde] in de gelegenheid haar derde-verklaring aan te vullen, door haar stellingen op de volgende punten nader te onderbouwen:
a. de herkomst van de middelen waaruit de rente en aflossingen van de bedrijfspanden ten tijde van de beslaglegging werden voldaan;
b. de herkomst van de middelen waaruit de hypotheekrentelasten ten aanzien van de woning in [plaats] in de periode van september 2006 tot oktober 2009 zijn voldaan;
c. de hoogte van de inkomens van [gedaagde] en [naam] ten tijde van de beslaglegging;
d. de feitelijke bestemming van de panden op [plaats] ;
e. de wijze waarop het bedrag van € 300.000,- dat aan Amoezo is onttrokken bij [naam] en/of [gedaagde] is terechtgekomen en op welke wijze het vervolgens is aangewend;
5.2.
bepaalt dat [gedaagde] ter onderbouwing van haar stellingen op de hiervoor genoemde onderwerpen gegevens en bescheiden zal dienen te overleggen;
5.3.
verwijst de zaak naar de rol van 23 november 2011 voor het nemen van een akte aan de zijde van [gedaagde] met de hiervoor omschreven inhoud, waarna Cyrte daarop bij akte zal mogen reageren;
5.4.
houdt iedere verdere beslissing aan.
Dit vonnis is gewezen door mr. K. Mans en in het openbaar uitgesproken op 26 oktober 2011.( | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|