Inloggen 
 

 Registreren
 Wachtwoord vergeten?


Terug naar het beginscherm

 
 
 
Neem contact op met de Agro-advieslijn:
0570-657417 (Houtsma Bedrijfsadvies)
ECLI:NL:RBDHA:2026:33206 
 
Datum uitspraak:11-11-2026
Datum gepubliceerd:11-11-2026
Instantie:Rechtbank Den Haag
Zaaknummers:NL26.65765
Rechtsgebied:Vreemdelingenrecht
Indicatie:Bewaring – eerste beroep – ongegrond – geen pkv
Trefwoorden:levensonderhoud
 
Uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.65765

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , eiserV-nummer: [v-nummer]
(gemachtigde: mr. N. van Bremen),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder
(gemachtigde: mr. J.A.A. Willems).



Procesverloop

Met het bestreden besluit van 29 oktober 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd (de maatregel) en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.

Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.

Partijen hebben ingestemd met een schriftelijke behandeling. Eiser heeft zijn gronden van beroep ingediend. Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. De rechtbank heeft vervolgens het onderzoek op 9 november 2026 gesloten.




Beoordeling door de rechtbank


Toetsingskader

1. De minister kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen. De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring. Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.Het voortraject
2. Eiser betwist dat voorafgaand aan de staandehouding sprake was van feiten en omstandigheden die een redelijk vermoeden van illegaal verblijf konden dragen als bedoeld in artikel 50 van de Vw. Uit het proces-verbaal volgt dat de verbalisant eiser herkende aan de hand van een foto afkomstig uit een DT&V informatieset. Omdat er geen beschrijving van deze informatieset in het proces-verbaal is opgenomen, kan niet worden getoetst of alvorens de staandehouding sprake was van objectieve feiten en omstandigheden die een redelijk vermoeden van illegaal verblijf rechtvaardigen.
3. De rechtbank volgt eiser hierin niet. Uit de door verweerder overgelegde stukken blijkt dat tegen eiser op 18 mei 2026 een terugkeerbesluit is uitgevaardigd. Hiermee is vastgesteld dat eiser niet langer rechtmatig in Nederland verblijft. Uit het proces-verbaal van staandehouding/overbrenging/ophouding van 29 oktober 2026 volgt dat de verbalisant zich in het AZC Heerlen bevond uitdrukkelijk met de bedoeling om eiser staande te houden. De verbalisant beschikte daarbij over een foto van eiser in de aan hem verstrekte informatieset inbewaringstelling van DT&V. Eiser is vervolgens aan de hand van zijn foto en overige gegevens uit de informatieset inbewaringstelling van DT&V herkend. Uit deze gang van zaken volgt dat eiser is staande gehouden op basis van een redelijk vermoeden van illegaal verblijf.


De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring

4. Verweerder heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat het onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert. In de maatregel heeft verweerder als gronden vermeld dat eiser:

- a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;

- b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;

- c. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;

- h. heeft te kennen gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan de verplichting tot terugkeer;

- p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;

- r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;

- s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.


5. De rechtbank stelt vast dat deze gronden feitelijk juist zijn en voor zover nodig voldoende zijn toegelicht. Dit betekent dat de gronden voldoende zijn om de maatregel van vreemdelingenbewaring te dragen en het risico op onderduiken en ontwijken of belemmeren van de uitzettingsprocedure gegeven is. Dat – zoals eiser naar voren brengt - eisers verblijfsplaats op het AZC te Heerlen voor verweerder bekend was en eiser heeft verklaard dat hij nog over €500 beschikt doet niet af aan de juistheid van gronden r en s en het door verweerder gemotiveerde onderduikrisico dat daaruit voortvloeit. Verweerder heeft de feitelijke juistheid van grond r voldoende gemotiveerd met de opmerking dat eiser niet ingeschreven staat in de BRP. Ook heeft verweerder grond s voldoende feitelijk toegelicht met de vaststelling dat eiser afhankelijk is van COA-voorzieningen en daarmee niet beschikt over voldoende zelfstandige financiële middelen om in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien en zijn terugreis naar Nigeria te bekostigen. Lichter middel
6. Eiser voert aan dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd waarom in dit geval niet kon worden volstaan met het opleggen van een lichter middel. Verweerder verwijst naar eerdere vertrekgesprekken en een eerder opgelegde meldplicht, zonder nader te motiveren onder welke voorwaarden deze meldplicht gold en of, dan wel hoe, eiser deze zou hebben geschonden. Ten aanzien van eisers afwezigheid bij het vertrekgesprek van 6 oktober 2026 heeft verweerder eisers verklaring dat hij wel aanwezig was, maar dat de medewerkers van DT&V al waren vertrokken niet kenbaar betrokken. Verder heeft verweerder ten onrechte eisers gezondheidssituatie niet kenbaar betrokken bij de beoordeling of niet moest worden volstaan met het opleggen van een lichter middel. Eiser wijst hierbij op zijn genoemde pijnklachten op de borst bij inspanning, rugklachten en alcoholproblematiek.
7. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder voldoende gemotiveerd dat niet met een lichter middel kan worden volstaan. In de maatregel is erop gewezen dat de eerder aan eiser geboden gelegenheid om zelfstandig te vertrekken niet tot vertrek heeft geleid en dat eiser ook niet voornemens is om alsnog zelfstandig te vertrekken, nu hij op verschillende afspraken ter voorbereiding op zijn vertrek niet is verschenen en daarnaast heeft laten weten dat hij niet wil terugkeren naar Nigeria. Verweerder heeft hieruit terecht afgeleid dat een lichter middel niet langer geschikt is om eisers vertrek te bewerkstelligen. Verweerder heeft eisers gestelde gezondheidsklachten weldegelijk kenbaar betrokken in zijn beoordeling van de vraag naar een lichter middel. Daarbij heeft verweerder ook gewezen op eisers verklaringen dat hij niet onder medische behandeling staat en geen medicijnen gebruikt. Verweerder heeft terecht overwogen dat eiser niet detentieongeschikt is. Verder is de zorg in het detentiecentrum gelijkwaardig aan de zorg in de vrije maatschappij. Niet is gebleken van concrete feiten of omstandigheden die maken dat dat dat detentie vanwege eisers gezondheidstoestand voor hem onevenredig bezwarend moet worden geacht. Refoulementbeoordeling
8. Eiser voert aan dat verweerder geen zorgvuldige beoordeling van mogelijke non-refoulementbezwaren heeft uitgevoerd doordat hij hierbij onvoldoende kenbaar de door eiser aangevoerde omstandigheden heeft betrokken.
9. Zoals verweerder terecht stelt, is het risico op refoulement bij terugkeer naar Nigeria eerder betrokken bij de totstandkoming van het terugkeerbesluit van 18 mei 2026. Bedoeld risico is vervolgens nogmaals beoordeeld bij uitspraak van de rechtbank van 10 september 2026. Uit eisers nadien afgelegde verklaringen, tijdens het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling en tijdens de met eiser gehouden vertrekgesprekken, blijkt niet van concrete aanknopingspunten om desondanks een refoulementrisico aan te nemen.
10. Ook overigens ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de vreemdelingenbewaring in dit geval onrechtmatig is.



Conclusie en gevolgen

11. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
11. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.



Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.





Deze uitspraak is gedaan op 11 november 2026 door mr. J.F.I. Sinack, rechter, in aanwezigheid van mr. Y. Chakur, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.
Deze uitspraak is bekendgemaakt op:




Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.



Dit volgt uit artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.


Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.


Dit volgt uit artikel 5.5 van het Vb.


Dit volgt uit artikel 5.6, eerste lid, van het Vb.


Dienst terugkeer en vertrek.


Asielzoekerscentrum.


Basisregistratie personen.
Link naar deze uitspraak