|
|
|
| ECLI:NL:RVS:2026:6632 | | | | | Datum uitspraak | : | 11-11-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 11-11-2026 | | Instantie | : | Raad van State | | Zaaknummers | : | 202407711/1/R1 | | Rechtsgebied | : | Bestuursrecht | | Indicatie | : | Bij besluit van 19 september 2024 heeft de raad van de gemeente Hulst het bestemmingsplan "Buitengebied Hulst 2023" gewijzigd vastgesteld. Het bestemmingsplan voorziet in de bundeling van de gewijzigde regels en ontwikkelingen binnen het buitengebied van Hulst sinds het in 2013 vastgestelde bestemmingsplan "Buitengebied". Dit is gebeurd naar aanleiding van diverse planologische procedures die zijn doorlopen, zoals partiële herzieningen, wijzigingsplannen en paraplubestemmingsplannen. De kernen - met uitzondering van Emmadorp, Absdale en andere gehuchten en buurtschappen - maken geen deel uit van het plan. [appellant] staat in de Basisregistratie Personen ingeschreven op het adres [locatie] in de kern van Vogelwaarde. Dit adres ligt op ongeveer 300 meter afstand van het plangebied, zijnde het buitengebied. Hij heeft bezwaren over de gevolgen voor de cultuurhistorische, landschappelijke en ecologische waarden van het poldergebied. Het gaat [appellant] daarbij voornamelijk om de kreekrestanten in de Kruispolder. Hij heeft ook een zienswijze ingediend over het ontwerpbestemmingsplan. | | Trefwoorden | : | agrarisch | | | bestemmingsplan | | | buitengebied | | | varkens | | | | Uitspraak | 202407711/1/R1.
Datum uitspraak: 11 november 2026
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak in het geding tussen:
[appellant], ingeschreven in Vogelwaarde, gemeente Hulst,
appellant,
en
de raad van de gemeente Hulst,
verweerder.
Procesverloop
Bij besluit van 19 september 2024 heeft de raad het bestemmingsplan "Buitengebied Hulst 2023" gewijzigd vastgesteld.
Tegen dit besluit heeft [appellant] beroep ingesteld.
De raad heeft een verweerschrift ingediend.
[appellant] en de raad hebben nadere stukken ingediend.
De Afdeling heeft de zaak op een zitting behandeld op 5 oktober 2026, waar [appellant] en de raad, vertegenwoordigd door J.D. Markenhof en D. Dekker, zijn verschenen.
Overwegingen
Overgangsrecht inwerkingtreding Omgevingswet
1. Op 1 januari 2024 zijn de Omgevingswet en de Invoeringswet Omgevingswet in werking getreden. Op grond van artikel 4.6, derde lid, van de Invoeringswet Omgevingswet blijft op een beroep tegen een besluit tot vaststelling van een bestemmingsplan waarvan het ontwerp vóór het tijdstip van inwerkingtreding van de Omgevingswet ter inzage is gelegd het recht zoals dat gold onmiddellijk vóór dat tijdstip van toepassing tot het bestemmingsplan onherroepelijk is.
Het ontwerpplan is op 6 juli 2023 ter inzage gelegd. Dat betekent dat op deze beroepsprocedure het recht, waaronder de Wet ruimtelijke ordening (hierna: Wro), zoals dat gold vóór 1 januari 2024 van toepassing blijft.
Inleiding
2. Het bestemmingsplan voorziet in de bundeling van de gewijzigde regels en ontwikkelingen binnen het buitengebied van Hulst sinds het in 2013 vastgestelde bestemmingsplan "Buitengebied". Dit is gebeurd naar aanleiding van diverse planologische procedures die zijn doorlopen, zoals partiële herzieningen, wijzigingsplannen en paraplubestemmingsplannen. De kernen - met uitzondering van Emmadorp, Absdale en andere gehuchten en buurtschappen - maken geen deel uit van het plan.
3. [appellant] staat in de Basisregistratie Personen ingeschreven op het adres [locatie] in de kern van Vogelwaarde. Dit adres ligt op ongeveer 300 meter afstand van het plangebied, zijnde het buitengebied. Hij heeft bezwaren over de gevolgen voor de cultuurhistorische, landschappelijke en ecologische waarden van het poldergebied. Het gaat [appellant] daarbij voornamelijk om de kreekrestanten in de Kruispolder. Hij heeft ook een zienswijze ingediend over het ontwerpbestemmingsplan.
Ontvankelijkheid
4. De raad stelt zich op het standpunt dat het beroep van [appellant] niet-ontvankelijk is. Volgens de raad is [appellant] geen belanghebbende in de zin van artikel 1:2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), omdat [appellant] op een afstand van 6 kilometer woont van het gebied waarin de planologische wijzigingen in de Kruispolder plaatsvinden.
4.1. Bij uitspraak van 4 mei 2021, ECLI:NL:RVS:2021:953, onder 4.3 tot en met 4.8, heeft de Afdeling - tegen de achtergrond van het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 14 januari 2021, Stichting Varkens in Nood, ECLI:EU:C:2021:7 - overwogen dat aan degene die bij een besluit geen belanghebbende is in de zin van artikel 1:2, eerste lid, van de Awb, maar die wel een zienswijze heeft ingediend tegen het ontwerpbesluit op basis van de in het nationale omgevingsrecht gegeven mogelijkheid daartoe, in beroep niet zal worden tegengeworpen dat hij geen belanghebbende is.
4.2. De Afdeling stelt vast dat het besluit is voorbereid met toepassing van afdeling 3.4 van de Awb. Tegen het ontwerp van het besluit konden zienswijzen naar voren worden gebracht door eenieder. [appellant] heeft een zienswijze naar voren gebracht tegen het ontwerpbestemmingsplan. De Afdeling ziet daarom aanleiding om het beroep van [appellant] tegen het voorliggende besluit ontvankelijk te achten. Daarom hoeft de vraag of [appellant] belanghebbende is in de zin van artikel 1:2 van de Awb niet beantwoord te worden.
Maar dit neemt niet weg dat het relativiteitsvereiste als bedoeld in artikel 8:69a van de Awb aan vernietiging van het bestreden besluit in de weg kan staan.
Relativiteitsvereiste
5. [appellant] heeft gronden aangevoerd over de gevolgen voor de cultuurhistorische, landschappelijke en ecologische waarden van het poldergebied, in het bijzonder de kreekrestanten in de Kruispolder, de bijzondere status van het polderlandschap, het ten onrechte wijzigen van de bestemming "Water" in "Agrarisch" voor landschapselementen als sloten, watergangen en natuurvriendelijke oevers en de manier waarop de raad inhoudelijk is omgegaan met zijn zienswijze.
5.1. Artikel 8:69a van de Awb bepaalt dat de bestuursrechter een besluit niet vernietigt op de grond dat het in strijd is met een geschreven of ongeschreven rechtsregel of een algemeen rechtsbeginsel, indien deze regel of dit beginsel kennelijk niet strekt tot bescherming van de belangen van degene die zich daarop beroept.
5.2. Uit de geschiedenis van de totstandkoming van de Wet aanpassing bestuursprocesrecht (Kamerstukken II, 2009/10, 32 450, nr. 3, blz. 18-20) blijkt dat de wetgever met artikel 8:69a van de Awb de eis heeft willen stellen dat er een verband is tussen een beroepsgrond en het belang waarin de appellant door het bestreden besluit dreigt te worden geschaad. De bestuursrechter mag een besluit niet vernietigen wegens schending van een rechtsregel die kennelijk niet strekt tot bescherming van het belang van degene die in (hoger) beroep komt.
5.3. Voor de beantwoording van de vraag of voor de hiervoor genoemde beroepsgronden geldt dat deze niet kunnen leiden tot vernietiging van het bestreden besluit, omdat artikel 8:69a van de Awb hieraan in de weg staat, is het van belang om vast te stellen of de normen waarop [appellant] zich beroept, strekken tot de bescherming van zijn belangen.
5.4. [appellant] beroept zich op verschillende wet- en regelgeving en beleid ter bescherming van de landschappelijke, cultuurhistorische en ecologische waarden in het poldergebied. De Afdeling komt tot het oordeel dat de normen waar [appellant] zich op beroept, niet strekken tot bescherming van zijn belangen. De afstanden van 300 meter van zijn woning tot aan het plangebied en van ongeveer 5 km van zijn woning tot aan het Kruispoldergebied zijn namelijk te groot om te kunnen concluderen dat er verwevenheid bestaat tussen de belangen die de normen beogen te beschermen en de belangen waarvoor [appellant] opkomt. Dat [appellant], naar zijn zeggen, wekelijks op een andere locatie in een tent en in een doos in het Kruispoldergebied verblijft, maakt dat oordeel niet anders. Gelet op het kortstondige karakter van zo’n verblijf kan zo’n locatie in de Kruispolder niet als vaste verblijfplaats worden aangemerkt. Ook heeft hij niet gesteld dat hij daar gronden in eigendom heeft.
Voor zover [appellant] stelt dat hij zich als inspecteur gewasbescherming van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit en als gids actief inzet voor het behoud van de cultuurhistorische waarden in het Kruispoldergebied en daar regelmatig verblijft, overweegt de Afdeling als volgt. De enkele omstandigheid dat [appellant] regelmatig gebruik maakt van een bepaalde locatie of regelmatig aanwezig is in een gebied, is niet voldoende om een verwevenheid met zijn belangen aan te nemen. [appellant] onderscheidt zich hiermee niet van andere burgers die de Kruispolder regelmatig bezoeken.
Verder heeft [appellant] op de zitting nog het Kaderverdrag van de Raad van Europa inzake de waarde van cultureel erfgoed voor de samenleving (Verdrag van Faro) benadrukt. De Afdeling stelt hierover vast dit verdrag geen dwingende regels bevat. Zie ook de uitspraak van de Afdeling van 9 juli 2025, ECLI:NL:RVS:2025:3075, onder 16.1.
5.5. Gelet op het voorgaande concludeert de Afdeling dat de normen waarop [appellant] zich in de onderbouwing van de onder 5 vermelde beroepsgronden beroept, niet strekken tot de bescherming van de belangen waarvoor hij in deze procedure kan opkomen.
5.6. Gelet hierop staat het in artikel 8:69a van de Awb neergelegde relativiteitsvereiste in de weg aan vernietiging van het bestreden besluit naar aanleiding van de hiervoor onder 5 vermelde beroepsgronden. De Afdeling zal deze beroepsgronden daarom niet inhoudelijk bespreken.
Conclusie
6. Het beroep is ongegrond.
7. De raad hoeft geen proceskosten te vergoeden.
Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
verklaart het beroep ongegrond.
Aldus vastgesteld door mr. J. Gundelach, lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. A.L. van Driel Kluit, griffier.
w.g. Gundelach
lid van de enkelvoudige kamer
w.g. Van Driel Kluit
griffier
Uitgesproken in het openbaar op 11 november 2026
703-1168 | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|
