|
|
|
| ECLI:NL:GHSHE:2026:3108 | | | | | Datum uitspraak | : | 04-11-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 10-11-2026 | | Instantie | : | Gerechtshof 's-Hertogenbosch | | Zaaknummers | : | 26/623 tot en met 26/625 | | Rechtsgebied | : | Belastingrecht | | Indicatie | : | Verwijzingszaak na Hoge Raad 12 juni 2026, ECLI:NL:HR:2026:917.
Belanghebbende werkt als piloot bij [vliegmaatschappij 1]. In zijn aangifte heeft hij verzocht om voorkoming van dubbele belasting met toepassing van de vrijstellingsmethode. De aanslag is aldus vastgesteld. De inspecteur is echter van mening dat de verrekeningsmethode moet worden toegepast en legt een navorderingsaanslag op.
Na verwijzing is uitsluitend nog in geschil of de inspecteur bevoegd was tot navordering. Het hof oordeelt dat de inspecteur beschikt over een nieuw feit en dat hij in redelijkheid niet behoefde te twijfelen aan de juistheid van de aangifte. Dit wordt niet anders door het feit dat de aangifte aanvankelijk is uitgeworpen voor een nader onderzoek, maar een dergelijk onderzoek niet heeft plaatsgevonden. | | Trefwoorden | : | belastingrecht | | | box 1 | | | lijfrente | | | loonbelasting | | | vrijstelling | | | | Uitspraak | GERECHTSHOF ’s-HERTOGENBOSCH
Team belastingrecht
Meervoudige Belastingkamer
Nummers: 26/623 tot en met 26/625
Uitspraak op het hoger beroep van
[belanghebbende] ,
wonend in [woonplaats] ,
hierna: belanghebbende,
tegen de uitspraak van de rechtbank Gelderland (hierna: de rechtbank) van 9 september 2022, nummers ARN 22/805, 22/807 en 22/808, in het geding tussen belanghebbende en
de inspecteur van de Belastingdienst,
hierna: de inspecteur.
1Ontstaan en loop van het geding
1.1.
De inspecteur heeft navorderingsaanslagen inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen (IB/PVV) over de jaren 2015 tot en met 2017 opgelegd. Tevens is bij beschikking telkens belastingrente in rekening gebracht.
1.2.
Belanghebbende heeft bezwaar gemaakt. De inspecteur heeft uitspraken op bezwaar gedaan en de bezwaren ongegrond verklaard.
1.3.
Belanghebbende heeft tegen deze uitspraken beroep ingesteld bij de rechtbank.
De rechtbank heeft het beroep gegrond verklaard.
1.4.
Belanghebbende heeft tegen de uitspraak van de rechtbank hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. De inspecteur heeft een verweerschrift ingediend. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft het hoger beroep gegrond verklaard en de navorderingsaanslagen en belastingrentebeschikkingen vernietigd.
1.5.
De staatssecretaris van Financiën heeft tegen deze uitspraak beroep in cassatie ingesteld. Belanghebbende heeft incidenteel beroep in cassatie ingesteld. Bij arrest van 12 juni 2026 (hierna: het verwijzingsarrest) heeft de Hoge Raad het principale beroep in cassatie gegrond en het incidentele beroep in cassatie ongegrond verklaard, de uitspraak van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden vernietigd en het geding verwezen naar het gerechtshof ’sHertogenbosch (hierna: het hof).
1.6.
De inspecteur heeft naar aanleiding van het verwijzingsarrest een conclusie na verwijzing ingediend.
1.7.
De zitting heeft plaatsgevonden op 1 oktober 2026 in ’s-Hertogenbosch. Daar zijn verschenen belanghebbende en zijn echtgenote, bijgestaan door [gemachtigde 1] en [gemachtigde 2] als gemachtigden van belanghebbende, alsmede namens de inspecteur [inspecteur 1] en [inspecteur 2] .
1.8.
De gemachtigde van belanghebbende heeft tijdens de zitting een pleitnota voorgelezen en exemplaren daarvan overgelegd aan het hof en aan de andere partij.
1.9.
Het hof heeft aan het einde van de zitting het onderzoek gesloten.
1.10.
Van de zitting is een proces-verbaal opgemaakt, dat gelijktijdig met de uitspraak in Mijn Rechtspraak wordt geplaatst. Aan de partij die niet digitaal procedeert, wordt een afschrift op die datum aangetekend per post verzonden.
2Feiten
2.1.
In de jaren 2015, 2016 en 2017 woonde belanghebbende in Nederland. Hij werkte in die jaren als piloot bij [vliegmaatschappij 1] .
2.2.
In zijn aangiften IB/PVV voor de jaren 2015, 2016 en 2017 heeft belanghebbende “pensioen, lijfrente of andere uitkering” ter grootte van € 154.701, € 156.713 respectievelijk € 159.377 opgenomen met de omschrijving “PF [benaming] ”. Daarnaast heeft belanghebbende in die aangiften looninkomsten van [vliegmaatschappij 1] ten bedrage van respectievelijk € 122.728, € 137.101 en € 116.571 aangegeven en voor dit loon aftrek ter voorkoming van dubbele belasting geclaimd met toepassing van de vrijstellingsmethode.
2.3.
De inspecteur heeft de aangiften niet inhoudelijk beoordeeld. De aanslagen IB/PVV voor de jaren 2015 (met dagtekening 28 oktober 2016), 2016 (met dagtekening 15 maart 2019) en 2017 (met dagtekening 2 april 2019) zijn geautomatiseerd opgelegd overeenkomstig de ingediende aangiften.
2.4.
De aangifte IB/PVV 2016 is aanvankelijk door het systeem van de Belastingdienst uitgeworpen om bekeken te worden. De uitworpreden was: “Beoordeel buitenlandse inkomsten uit vroegere arbeid box 1; beoordeel bedrag aftrek elders belast; zie toename ten opzichte van vorig jaar”. Bij selectie van de uitgeworpen aangiften is de aangifte van belanghebbende alsnog geautomatiseerd afgedaan.
2.5.
Bij brief van 19 juli 2019 heeft belanghebbende een verzoek om vrijstelling van loonbelasting ter zake van de inkomsten uit het Pensioenfonds [benaming] gedaan. De inspecteur heeft vervolgens een onderzoek ingesteld naar de aangifte IB/PVV 2018. In een brief van gemachtigde van 11 oktober 2019 wordt melding gemaakt van het feit dat belanghebbende als gezagvoerder werkte voor [vliegmaatschappij 1] . De bevindingen in dat onderzoek hebben de inspecteur aanleiding gegeven om ook onderzoek te verrichten naar de aangiften IB/PVV 2015, 2016 en 2017.
2.6.
Bij e-mailbericht van 19 februari 2020 heeft de inspecteur aan belanghebbende medegedeeld dat hij voornemens is om over de jaren 2015, 2016 en 2017 navorderingsaanslagen IB/PVV op te leggen. De inspecteur heeft belasting nagevorderd omdat belanghebbende in de aangiften bij de berekening van de aftrek ter voorkoming van dubbele belasting ten onrechte de vrijstellingsmethode heeft toegepast in plaats van de verrekeningsmethode.
2.7.
In zijn e-mail van 29 mei 2020 aan de gemachtigde van belanghebbende heeft de inspecteur onder meer geschreven:
“(…) Zoals ook beschreven in het gespreksverslag is aan de orde gekomen of de Belastingdienst beschikt over een nieuw feit dat navordering over de jaren 2015, 2016 en 2017 zou rechtvaardigen. (…)
Dat voor looninkomsten in verdragssituaties vrijstelling wordt geclaimd, is allerminst vreemd. Sterker nog, op grond van artikel 15, lid 1 van het belastingverdrag tussen Nederland en Turkije is de vrijstellingmethode van toepassing op looninkomsten. Pas op het moment dat je de aangifte gaat openen en beoordelen blijkt dat sprake is van een piloot. Dan blijft sprake van loon uit tegenwoordige dienstbetrekking alleen is dan niet artikel 15, lid 1 van toepassing maar artikel 15, lid 3 (verrekeningsmethode).
(…)”
2.8.
Op 22 augustus 2020 heeft de inspecteur de aangekondigde navorderingsaanslagen opgelegd naar te betalen bedragen van € 56.975 (2015), € 61.484 (2016) en € 48.849 (2017).
2.9.
De rechtbank heeft de beroepen van belanghebbende gegrond verklaard en de belastingaanslagen verminderd met de geheven premies volksverzekeringen, omdat die premies in de jaren 2015, 2016 en 2017 ten onrechte van belanghebbende zijn geheven. De rechtbank heeft de inspecteur daarom veroordeeld in de proceskosten van belanghebbende ten bedrage van € 1.787 en gelast dat de inspecteur het door belanghebbende betaalde griffierecht van € 50 vergoedt.
3Geschil en conclusies van partijen
3.1.
Na verwijzing door de Hoge Raad is uitsluitend nog in geschil of de inspecteur bevoegd was tot navordering.
3.2.
Belanghebbende concludeert tot vernietiging van de uitspraak van de rechtbank en vernietiging van de navorderingsaanslagen. De inspecteur concludeert tot bevestiging van de uitspraak van de rechtbank.
4Gronden
Ten aanzien van het geschil
4.1.
Belanghebbende stelt dat de inspecteur niet over een nieuw feit beschikt, omdat hij uit de aangiften had kunnen en moeten afleiden dat belanghebbende werkzaam was als piloot in Turkije en dat in de aangifte - naar na het arrest van de Hoge Raad is gebleken: ten onrechte - om toepassing van de vrijstellingsmethode is verzocht.
4.2.
Het hof stelt voorop dat volgens vaste rechtspraak de inspecteur mag uitgaan van de juistheid van de gegevens die de belastingplichtige bij zijn aangifte heeft verstrekt. Tot een nader onderzoek is de inspecteur in beginsel niet gehouden. Wel is de inspecteur tot een nader onderzoek gehouden indien hij, na met normale zorgvuldigheid kennis te hebben genomen van de inhoud van de aangifte, en mede gelet op de overige in aanmerking komende omstandigheden van het geval, aan de juistheid van enig in die aangifte opgenomen gegeven in redelijkheid behoort te twijfelen. Voor twijfel is geen aanleiding indien de niet onwaarschijnlijke mogelijkheid bestaat dat de in de aangifte opgenomen gegevens juist zijn. Dit brengt mee dat de inspecteur niet steeds is gehouden het dossier van de belastingplichtige te raadplegen.
4.3.
Het hof is van oordeel dat sprake is van een nieuw feit in de zin van artikel 16, lid 1, Algemene wet inzake rijksbelastingen. De inspecteur hoefde in redelijkheid niet te twijfelen aan de toepassing van de vrijstellingsmethode in de aangifte, gelet op de niet onwaarschijnlijke mogelijkheid dat de toepassing van die methode juist was. Het belastingverdrag voorziet namelijk ook in de mogelijkheid dat voor looninkomsten voorkoming wordt verleend volgens de vrijstellingsmethode en uit de aangiften is niet zonder meer af te leiden dat de verrekeningsmethode had moeten worden toegepast. Uit de aangiften is namelijk niet af te leiden dat de inkomsten van [vliegmaatschappij 1] afkomstig waren uit een dienstbetrekking die aan boord van een vliegtuig werd uitgeoefend, oftewel dat belanghebbende werkzaam was als piloot. De vermelding van [vliegmaatschappij 1] als werkgever van belanghebbende sluit namelijk niet uit dat belanghebbende dit loon ontving vanwege andere werkzaamheden dan als piloot, bijvoorbeeld als adviseur, examinator of simulator flight instructor. De vermelding van pensioeninkomsten van de Stichting Pensioenfonds [benaming] sluit evenmin uit dat belanghebbende na zijn werkzaamheden als piloot bij [vliegmaatschappij 2] een andere functie was gaan vervullen bij [vliegmaatschappij 1] , met name niet omdat hij juist als piloot kennelijk was gepensioneerd. De inspecteur hoefde dan ook niet aan de toegepaste voorkomingsmethode te twijfelen, omdat niet was uitgesloten dat dit de juiste methode was. Er is dan ook geen sprake van een ambtelijk verzuim.
4.4.
Dat oordeel wordt niet anders door het feit dat de aangifte 2016 aanvankelijk is uitgeworpen voor een nader onderzoek naar onder andere de voorkoming van dubbele belasting. Uit het genoemde arrest van de Hoge Raad van 18 maart 2022, volgt dat de onder 4.2 vermelde uitgangspunten gelden ongeacht of de aangifte op grond van vooraf vastgestelde criteria (‘uitworpredenen’) in aanmerking komt voor onderzoek, en ook ongeacht of dat onderzoek van de aangifte plaatsvindt. Dit betekent dat een behoorlijke taakuitoefening de inspecteur niet verplicht onderzoek in te stellen na geautomatiseerde uitworp van de aangifte op welke vooraf bepaalde uitworpgrond dan ook. Ook bij een beoordeling van de aangifte na uitworp met een normale zorgvuldigheid, zou er voor hem geen reden zijn geweest om te twijfelen aan de juistheid van de aangifte, aangezien nergens melding wordt gemaakt van het feit dat belanghebbende als piloot voor [vliegmaatschappij 1] werkte, zodat de toegepaste vrijstellingsmethode juist had kunnen zijn.
4.5.
Belanghebbende heeft nog gewezen op de mededeling van de inspecteur in het emailbericht van 29 mei 2020. In dat bericht is het volgende vermeld: “Pas op het moment dat je de aangifte gaat openen en beoordelen blijkt dat sprake is van een piloot.” Het hof acht aannemelijk – mede gelet op hetgeen in de aangifte is vermeld – dat de inspecteur hiermee heeft bedoeld te zeggen dat bij nader onderzoek, zoals navraag bij belanghebbende, pas zou zijn gebleken dat sprake was van een piloot. Het hof ziet geen grond voor het oordeel dat de inspecteur op enig moment het standpunt zou hebben ingenomen dat zonder meer uit de aangiften was af te leiden dat belanghebbende als piloot werkzaam was.
Conclusie
4.6.
De slotsom is dat het hoger beroep ongegrond is.
Ten aanzien van het griffierecht
4.7.
Het hof ziet geen aanleiding om het griffierecht te laten vergoeden.
Ten aanzien van de proceskosten
4.8.
Het hof oordeelt dat er geen redenen zijn voor een veroordeling in de proceskosten als bedoeld in artikel 8:75 Algemene wet bestuursrecht.
5Beslissing
Het hof:
verklaart het hoger beroep ongegrond;
bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
De uitspraak is gedaan door T.A. Gladpootjes, voorzitter, P.J. Wattel en S. van Thiel, in tegenwoordigheid van M.M. Stassen-Kanters, als griffier.
De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026 en een afschrift van de uitspraak is op die datum in Mijn Rechtspraak geplaatst. Aan de partij die niet digitaal procedeert, is een afschrift op die datum aangetekend per post verzonden.
De griffier, De voorzitter,
M.M. Stassen-Kanters T.A. Gladpootjes
Het aanwenden van een rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak kunnen beide partijen binnen zes weken na de verzenddatum beroep in cassatie instellen bij de Hoge Raad der Nederlanden via het webportaal van de Hoge Raad www.hogeraad.nl.
Bepaalde personen die niet worden vertegenwoordigd door een gemachtigde die beroepsmatig rechtsbijstand verleent, mogen per post beroep in cassatie instellen. Dit zijn natuurlijke personen en verenigingen waarvan de statuten niet zijn opgenomen in een notariële akte. Als zij geen gebruik willen maken van digitaal procederen kunnen deze personen het beroepschrift in cassatie sturen aan de Hoge Raad der Nederlanden (belastingkamer), postbus 20303, 2500 EH Den Haag. Alle andere personen en gemachtigden die beroepsmatig rechtsbijstand verlenen, zijn in beginsel verplicht digitaal te procederen (zie www.hogeraad.nl).
Bij het instellen van beroep in cassatie moet het volgende in acht worden genomen:
Bij het beroepschrift wordt een afschrift van deze uitspraak overgelegd.
(Alleen bij procederen op papier) het beroepschrift moet ondertekend zijn;
Het beroepschrift moet ten minste het volgende vermelden:
de naam en het adres van de indiener;
de dagtekening;
een omschrijving van de uitspraak waartegen het beroep in cassatie is gericht;
e gronden van het beroep in cassatie.
Voor het instellen van beroep in cassatie is griffierecht verschuldigd. Na het instellen van beroep in cassatie ontvangt de indiener een nota griffierecht van de griffier van de Hoge Raad.
In het cassatieberoepschrift kan de Hoge Raad verzocht worden om de andere partij te veroordelen in de proceskosten.
Rechtbank Gelderland 9 september 2022, ECLI:NL:RBGEL:2022:5267.
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 16 juli 2024, ECLI:NL:GHARL:2024:4739.
Hoge Raad 12 juni 2026, ECLI:NL:HR:2026:917.
Zie, recentelijk: Hoge Raad 18 maart 2022, ECLI:NL:HR:2022:379. | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|
