|
|
|
| ECLI:NL:RBNNE:2026:4591 | | | | | Datum uitspraak | : | 27-10-2026 | | Datum gepubliceerd | : | 10-11-2026 | | Instantie | : | Rechtbank Noord-Nederland | | Zaaknummers | : | 25/5122 | | Rechtsgebied | : | Bestuursrecht | | Indicatie | : | Mijnbouwschade. Fysieke schade. Herstelmethode voegwerk voldoende voor herstel naar oude toestand. Ongegrond. | | Trefwoorden | : | burgerlijk wetboek | | | | Uitspraak | RECHTBANK NOORD-NEDERLAND
Zittingsplaats Groningen
Bestuursrecht
zaaknummer: LEE 25/5122
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 27 oktober 2026 in de zaak tussen
[naam], uit [woonplaats], eiser
(gemachtigde: mr. N. Hollander),
en
Instituut Mijnbouwschade Groningen, het Instituut
(gemachtigden: mrs. B.P. van der Togt en B.C. Rots).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over het beroep van eiser tegen de aan hem toegekende vergoeding van fysieke schade. Eiser is het niet eens met de hoogte van de vergoeding, omdat volgens hem is uitgegaan van een onjuiste herstelmethode voor een aantal schades aan het voegwerk van de buitengevels. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de aanvraag.
1.1.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de geadviseerde herstelmethode afdoende is om de schades aan het voegwerk van de buitengevels te herstellen. Eiser krijgt dus geen gelijk en het beroep is daarmee ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag ingediend voor een vergoeding van schade aan zijn woning. Het Instituut heeft eiser met het besluit van 28 november 2024 een schadevergoeding toegekend. Met het bestreden besluit van 5 november 2025 op het bezwaar van eiser heeft het Instituut eiser een aanvullende schadevergoeding toegekend.
2.1.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Op 29 december 2025 heeft eiser aanvullende beroepsgronden ingediend. Het Instituut heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift, voorzien van een deskundigenbericht van deskundige L.H.M. Nabben van deskundigenbureau DOG.
2.2.
De rechtbank heeft het beroep op 26 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigden van het Instituut.
Beoordeling door de rechtbank
Totstandkoming van het bestreden besluit
3. Eiser is sinds 2023 eigenaar van de in 1918 gebouwde vrijstaande woning aan [adres], te [woonplaats]. Door de vorige eigenaar is in 2015 schade gemeld bij het Centrum Veilig Wonen (CVW), een voorganger van het Instituut. De gemelde schades zijn destijds hersteld via het CVW. Eiser heeft vervolgens op 8 mei 2024 opnieuw schade gemeld bij het Instituut.
3.1.
Na een schadeopname is op 13 juni 2024 aan het Instituut een adviesrapport opgeleverd door deskundige K. de Bruin van deskundigenbureau 10BE, waarin een schadevergoeding wordt geadviseerd voor een deel van de gemelde schades.
3.2.
Eiser heeft op 16 juli 2024 ervoor gekozen om de aanvraag via de maatwerkprocedure af te handelen. Op 14 oktober 2024 heeft eiser met een zienswijze gereageerd op het adviesrapport.
3.3.
Naar aanleiding van de zienswijze van eiser heeft het Instituut nader advies gevraagd. In het herziene adviesrapport van 27 november 2024 geeft deskundige De Bruin antwoord op de gestelde vragen.
3.4.
Met het besluit van 28 november 2024 heeft het Instituut aan eiser een vergoeding van € 4.092,49 toegekend. Een bedrag van € 1.529,90 hiervan is voor de schades aan de buitengevels.
3.5.
Eiser heeft bezwaar gemaakt tegen het besluit van 28 november 2024. Daarbij heeft hij een contra-expertiserapport van Tandem Schade-expertise & Advies B.V. (Tandem) meegestuurd.
3.6.
Deskundige D. Kiestra van deskundigenbureau 10BE heeft voorafgaand aan de hoorzitting van 15 juli 2025 een adviesrapport uitgebracht op 26 juni 2026. Hij heeft onder meer geadviseerd om een aanvullende vergoeding aan eiser toe te kennen voor het herstel van een aantal schades aan de buitengevels.
3.7.
Met de beslissing op het bezwaar van 5 november 2025 heeft het Instituut het bezwaar van eiser gedeeltelijk gegrond verklaard en hem een aanvullende vergoeding van € 1.191,27 toegekend, waarvan € 327,41 voor de schades aan de buitengevels. In totaal is daarmee door het Instituut een bedrag van € 1.857,31 voor het herstel van de schades aan de buitengevels toegekend.
Toetsingskader
4. De Tijdelijke wet Groningen (TwG) bepaalt dat het Instituut zijn taken en bevoegdheden uitvoert met toepassing van de bepalingen van het Burgerlijk Wetboek. Met betrekking tot de begroting van de schade moet het Instituut daarom acht slaan op het civielrechtelijke aansprakelijkheidsrecht.
4.1.
Uitgangspunt in het civielrechtelijke aansprakelijkheidsrecht bij de begroting van (vermogens)schade is dat degene die schade heeft geleden zoveel als mogelijk moet worden teruggebracht in de toestand waarin hij (met een redelijke mate van waarschijnlijkheid) zou hebben verkeerd als de schadeveroorzakende gebeurtenis zich niet zou hebben voorgedaan.
4.2.
Het Instituut maakt bij de begroting van de schade gebruik van een calculatiemodel. Door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS) is geoordeeld dat het Instituut het calculatiemodel mag hanteren om de gemelde schades op uniforme wijze af te handelen. Aan de hand van de beroepsgronden moet worden beoordeeld of het calculatiemodel op juiste wijze is toegepast of dat er aanknopingspunten zijn voor twijfel en er aanleiding is om van het calculatiemodel af te wijken.
Is de voorgestelde herstelmethode afdoende?
5. Eiser stelt dat de schade aan de gevels van zijn woning niet kan worden hersteld door telkens plaatselijk alleen de scheur en het omliggende voegwerk te herstellen. Het plaatselijk herstellen van schades in het voegwerk van de buitengevels is onvoldoende voor daadwerkelijk en deugdelijk herstel. Eiser noemt daarbij in het bijzonder schades 1, 8 t/m 10, 24, 29 en 43, maar wijst daarnaast ook op de vele andere schades in het voegwerk van de gevels. Hij noemt daarbij dat door Tandem is aangegeven dat de schades met plaatselijk herstel niet onzichtbaar weggewerkt kunnen worden; daarvoor moeten alle gevels van nieuw voegwerk worden voorzien. Ook een erkend voegbedrijf heeft desgevraagd laten weten dat er met plaatselijk herstel een ‘lappendeken’ zou ontstaan. Bovendien laat eerder plaatselijk hersteld voegwerk nu al zien dat er inderdaad kleurverschil ontstaat met plaatselijk herstel. Het adviesrapport van deskundige Kiestra heeft dit niet weerlegd. Daarom mocht het Instituut niet uitgaan van dit deskundigenadvies, dit is in strijd met artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
5.1.
Volgens eiser is de toegekende vergoeding niet toereikend voor volledig nieuw voegwerk. De offerte die eiser hiervoor heeft opgevraagd bij een erkend voegbedrijf, bedraagt € 10.443,94. Hoewel het voegwerk deels vanwege veroudering van het voegwerk niet plaatselijk hersteld kan worden, worden eiser toch uitgaven opgedrongen die hij niet had hoeven maken indien de schades niet waren ontstaan. Daarmee is het bestreden besluit ook in strijd met het evenredigheidsbeginsel van artikel 3:4 van de Awb. Een nieuw-voor-oud-correctie dient zeer terughoudend te worden toegepast en is hier bovendien niet aan de orde. Eiser betoogt namelijk dat hij door de uitvoering van de werkzaamheden niet in een verbeterde vermogenspositie terecht zou komen.
5.2.
De rechtbank overweegt als volgt.
5.3.
Zoals in 4.1. is weergegeven, geldt als uitgangspunt dat degene die schade heeft geleden zoveel als mogelijk moet worden teruggebracht in de toestand waarin hij zou hebben verkeerd als de schadeveroorzakende gebeurtenis zich niet zou hebben voorgedaan. Het Instituut begroot aan de hand van het calculatiemodel de ontstane schade aan de hand van de kosten die eiser zou moeten maken om de schade te laten herstellen om uit te komen in een toestand die minimaal gelijkwaardig is aan de toestand waarin het pand zicht bevond voordat dat werd beschadigd.
5.4.
De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de herstelmethode die door de door het Instituut ingeschakelde deskundigen is geadviseerd. De door Tandem en het door eiser benaderde voegbedrijf voorgestelde herstelmethode – vervanging van het gehele voegwerk – gaat naar het oordeel van de rechtbank verder dan herstel in oude toestand. Daarbij betrekt de rechtbank dat het voegwerk door veroudering en verwering al in slechte staat verkeerde. Ter zitting is van de zijde van Nabben als deskundige ook aangegeven dat het voegwerk technisch gezien is afgeschreven. Dat is door eiser als zodanig ook niet betwist. Zoals door het Instituut naar voren is gebracht en ook duidelijk uit de foto’s uit de adviesrapporten blijkt, was er door eerder plaatselijk herstel en verbouwingen ook geen sprake van een effen beeld van het voegwerk van de woning. Te zien is immers dat er ook op andere plaatsen dan die waar de onderhavige schade is opgetreden, in een eerder stadium herstel van de voegen heeft plaatsgevonden. Bovendien betekent schadeherstel in de oude toestand niet dat altijd in esthetische zin een perfecte oplossing wordt geboden.
5.5.
Daar komt bij dat het Instituut voldoende heeft uitgelegd waarom de herstelmethode bouwtechnisch gebruikelijk- en in dit geval ook mogelijk is. De schade wordt daarmee in elk geval constructief hersteld. Het voegwerk is niet zodanig aangetast dat het volledig uithakken en opnieuw voegen van alle gevels noodzakelijk is om de schades deugdelijk te herstellen. De stelling van eiser dat de verschillen die nu al in het voegwerk zitten vanwege het eerdere herstel, aantonen dat er kleurverschil zal optreden, volgt de rechtbank niet. Deskundige Nabben heeft voldoende toegelicht dat het kleurverschil beperkt zal zijn omdat het herstel zodanig kan worden uitgevoerd dat het visueel aansluit op het bestaande gevelbeeld. De verschillen die nu zichtbaar zijn, zijn volgens deskundige Nabben het gevolg van een slechte uitvoering. De rechtbank kan dit ook volgen nu op de foto’s te zien is dat er ondermeer in verschillende kleuren is gevoegd. Eiser heeft daartegen onvoldoende ingebracht en al met al onvoldoende onderbouwd dat de geadviseerde herstelmethode niet deugdelijk en niet mogelijk zou zijn. Dit volgt als zodanig ook niet uit de door hem overlegde offerte van de aannemer. Dat een andere methode wellicht een in esthetisch opzicht mooier resultaat overlevert, laat onverlet dat herstel op die wijze verder gaat dan herstel in oude toestand. Ook voordat de schade die in deze procedure aan de orde is, was er geen sprake van een gevel zonder kleurverschillen en verwering.
Eiser heeft ter onderbouwing van zijn standpunt nog een adviesrapport overlegd dat is opgemaakt naar aanleiding van een nieuwe aanvraag die door hem is ingediend, maar dit maakt het oordeel in onderhavige zaak niet anders; die zaak ligt nu ook niet ter beoordeling voor.
5.6.
Gelet op het voorgaande, oordeelt de rechtbank dat evenmin sprake is van strijdigheid met het evenredigheidsbeginsel. Het bestreden besluit is voldoende gemotiveerd. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
6. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen aanvullende schadevergoeding krijgt. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. D.M. Schuiling, rechter, in aanwezigheid van mr. A. Huizenga-Bergsma, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 27 oktober 2026.
griffier
rechter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Artikel 2, zesde lid, van de TwG.
Zie onder meer het arrest van de Hoge Raad van 26 maart 2010, ECLI:NL:HR:2010:BL0539. De ABRvS volgt dit uitgangspunt (23 augustus 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3215).
Zie de uitspraak van de ABRvS van 1 december 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2682, r.o. 65-67.
Eiser verwijst hierbij naar een uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 16 juli 2024, ECLI:NL:RBAMS:2014:4948.
Zie ook de uitspraken van de rechtbank Noord-Nederland van 20 oktober 2021, ECLI:NL:RBNNE:2021:4444 en 30 oktober 2024, ECLI:NL:RBNNE:2024:4222. | Link naar deze uitspraak
|
| | |
|
|
