Inloggen 
 

 Registreren
 Wachtwoord vergeten?


Terug naar het beginscherm

 
 
 
Neem contact op met de Agro-advieslijn:
0570-657417 (Houtsma Bedrijfsadvies)
ECLI:NL:RBOBR:2026:7562 
 
Datum uitspraak:19-10-2026
Datum gepubliceerd:17-11-2026
Instantie:Rechtbank Oost-Brabant
Zaaknummers:C-01-428794 - KG ZA 26-23 C-01-428794 - KG ZA 26-23
Rechtsgebied:Civiel recht
Indicatie:vordering tot opheffing conservatoir beslag toegewezen omdat de eis in de hoofdzaak niet binnen de gestelde termijn is ingesteld. De vorderingen in de dagvaarding in de bodemzaak strekken niet tot betaling van de in het verzoekschrift tot het leggen van conservatoir beslag gestelde vorderingen en strekken er ook overigens niet toe dat de gegrondheid en de omvang van het door de beslagleggers gestelde vordering concreet worden getoetst. De dagvaarding in de bodemzaak kan dan ook niet worden aangemerkt als eis in de hoofdzaak als bedoeld in artikel 700 lid 3 Rv.
Trefwoorden:erfenis
schenking
uitkering
wettelijke rente
woz-beschikking
 
Uitspraak
ECHTBANK Oost-Brabant

Civiel recht

Zittingsplaats 's-Hertogenbosch

Zaaknummer: C/01/428794 / KG ZA 26-230



Vonnis in kort geding van 19 oktober 2026



in de zaak van



[eiser]
,
wonende te [woonplaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
advocaat: mr. T.J. Kreeftenberg te Eindhoven

tegen




1 [gedaagde 1] ,
wonende te [woonplaats] ,2. [gedaagde 2],
wonende te [woonplaats] ,3. [gedaagde 3],
wonende te [woonplaats] ,4. [gedaagde 4],
wonende te [woonplaats] ,5. [gedaagde 5],
wonende te [woonplaats] ,
gedaagde partijen,
hierna samen te noemen: [gedaagden] , dan wel afzonderlijk [gedaagde 1] (gedaagde sub 1) en de kinderen (gedaagden sub 2 t/m 5).
advocaat: mr. J.A.H. Bogaarts te Deurne.





1De procedure


1.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding van 1 september 2026 met 25 producties
- de brief van 30 september 2026 van [gedaagden] met producties 1 t/m 3
- de akte vermeerdering eis van 1 oktober 2026
- de brief van 1 oktober 2026 van [eiser] met producties 26 en 27- de mondelinge behandeling die plaats heeft gevonden op 2 oktober 2026- de pleitnota van [eiser]- de pleitnota van [gedaagden]



1.2.
Aan het eind van de mondelinge behandeling heeft de voorzieningenrechter vonnis bepaald op een termijn van twee weken.





2De feiten


2.1.

[eiser] en [gedaagde 1] zijn van 9 augustus 1985 tot 16 juli 2014 met elkaar gehuwd geweest. Tijdens het huwelijk zijn de – inmiddels meerderjarige – kinderen geboren.



2.2.
Feitelijk zijn partijen eind 2005 uit elkaar gegaan. Partijen hebben toen de woning waarin zij tot die tijd samen met de kinderen woonden verkocht en hebben twee kleinere woningen gekocht, een woning aan de [adres 1] te [woonplaats] waar de vrouw ging wonen en een woning aan de [adres 2] te [woonplaats] waar de man ging wonen. Zo zijn partijen gescheiden gaan leven. Beide woningen zijn op naam van beide partijen gesteld.



2.3.

[eiser] en [gedaagde 1] hebben op 7 september 2016 een echtscheidingsconvenant ondertekend (productie 8 bij dagvaarding). Hierin zijn – voor zover van belang – de volgende bepalingen opgenomen:
‘(…)


2.1
Tot de huwelijkse gemeenschap van partijen behoren de onroerende zaken staande en gelegen aan de:
 [adres 1] te [woonplaats] kadastraal bekend [kadastrale aanduiding 1]
groot een are en eenentachtig centiaren, hierna te
noemen: “Woning A” en,
 [adres 2] te [woonplaats] kadastraal bekend [kadastrale aanduiding 2]
groot een are en achtennegentig centiaren, hierna te noemen:
“Woning B”;
(…)


Woning A



2.2
De in art. 2.1 genoemde Woning A wordt voor de daaraan volgens de WOZ-beschikking 2013 toegekende waarde van € 412.000,00 toegedeeld aan de vrouw ( [gedaagde 1] , vrzr).

(…)


Woning B



2.6
De in art. 2.1 genoemde Woning B wordt voor de daaraan volgens de WOZ-beschikking 2013 toegekende waarde van € 247.000,00 toegedeeld aan de man ( [eiser] , vrzr).

(…)



2.10
De man zal de huurinkomsten van woning B aanwenden ter aflossing van de hypothecaire geldlening alsmede het onderhoud van de woning. De bedoeling is om een vermogen te creëren wat op enig moment ten behoeve van de kinderen van partijen komt. Om die reden verplicht de man zich bij een voorgenomen verkoop van woning B in overleg te treden met de vrouw.

(…)’.



2.4.
Bij beschikking van 15 mei 2026 (productie 19 bij dagvaarding) heeft de voorzieningenrechter van deze rechtbank naar aanleiding van een daartoe namens [gedaagden] ingediend verzoekschrift (eveneens productie 19 bij dagvaarding), verlof gegeven voor het leggen van conservatoir derdenbeslag ten laste van [eiser] onder Notarispraktijk [naam notarispraktijk] B.V. (op hetgeen dit kantoor aan [eiser] verschuldigd is/zal worden aan [eiser] ), met begroting van de vordering van [gedaagden] , inclusief rente en kosten, op € 291.200,-.
Aan [gedaagden] is een termijn van 14 dagen gegeven voor het instellen van de eis in de hoofdzaak ex artikel 700 lid 3 Rv.



2.5.
Op 19 mei 2026 is conservatoir beslag gelegd onder bovengenoemd notariskantoor op de verkoopopbrengst van Woning B.



2.6.
Op 1 juni 2026 hebben [gedaagden] [eiser] gedagvaard in een (bodem)procedure bij deze rechtbank (productie 26 bij dagvaarding) waarin wordt gevorderd – samengevat –:
1. [eiser] te veroordelen tot nakoming van het bepaalde in artikel 2.10 van het echtscheidingsconvenant en wel in die zin dat [eiser] :
a. zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk binnen zeven (7) dagen na betekening van het vonnis aan [gedaagden] - volledig en met voldoende verificatoire bescheiden onderbouwd - inzicht biedt in het gecreëerde vermogen dat na verkoop van de woning is ontstaan, zulks op verbeurte van een dwangsom van € 2.000,-- per dag of gedeelte van een dag dat [eiser] in gebreke blijft hieraan te voldoen, met een maximum van € 200.000,--, althans een in goede justitie te bepalen dwangsom en/of maximum;
b. zo spoedig mogelijk, doch uiterlijk binnen eenentwintig (21) dagen na betekening van het vonnis in overleg dient te treden met [gedaagde 1] en dat hij in dit overleg - in lijn en conform artikel 2.10 van het echtscheidingsconvenant - nadere invulling geeft aan de eerder gemaakte afspraken en meer concreet dat invulling wordt gegeven op welke wijze en op welk moment het gecreëerde vermogen ten behoeve aan de kinderen wordt gesteld door [eiser] en op welke wijze deze verplichting zeker kan worden gesteld, zulks op verbeurte van een dwangsom van € 2.000,-- per dag of gedeelte van een dag dat [eiser] in gebreke blijft hieraan te voldoen, met een maximum van € 200.000,-- althans een in goede justitie te bepalen dwangsom en/of maximum;
2. subsidiair [eiser] te veroordelen zijn medewerking te verlenen aan een dusdanige
informatieverplichting aan Eisers zodat de omvang van het gecreëerde vermogen voldoende
onderbouwd en duidelijk is én zijn medewerking te verlenen aan een regeling waarmee
uitkering van het gecreëerde vermogen aan de kinderen op enig moment zeker wordt
gesteld, dit op een dusdanige wijze en met een dusdanige dwangsom, als de rechtbank in de gegeven omstandigheden het meest passend voorkomt.
3. [eiser] te veroordelen tot de (na-)kosten van de procedure en de kosten van de beslaglegging te vermeerderen met de wettelijke rente daarover, vanaf veertien dagen na betekening van het vonnis tot aan de dag van volledige betaling.



2.7.
Op 11 juni 2026 heeft [eiser] Woning B (hierna ook: de woning) verkocht aan derden tegen een koopsom van € 615.000,-. Op de woning rustte een hypothecaire lening van € 236.520,26.
De overwaarde van de woning is tot op heden (nog) niet tot uitbetaling gekomen vanwege het door [gedaagden] gelegde beslag.



2.8.
Bij brief van 16 juli 2026 heeft [eiser] de buitengerechtelijke vernietiging (wegens dwaling) ingeroepen van het echtscheidingsconvenant.





3Het geschil


3.1.

[eiser] heeft zijn vordering bij akte van 1 oktober 2026, en bij gelegenheid van de mondelinge behandeling aangepast, en vordert thans - samengevat -:
1. Primair: veroordeling van [gedaagden] om hun medewerking te verlenen aan de vrijgave van het onder beslag gehouden bedrag door de notaris aan de man op straffe van een dwangsom van € 1.000,- per dag of gedeelte daarvan;
2. Subsidiair: het door [gedaagde 1] en de kinderen ten laste van [eiser] gelegde conservatoire derdenbeslag onder notariskantoor [naam notarispraktijk] op te heffen;
3. Meer subsidiair: [gedaagden] te veroordelen om het conservatoire derdenbeslag onder notariskantoor [naam notarispraktijk] ten laste van [eiser] op de gehele verkoopopbrengst binnen 2 dagen na betekening van dit vonnis op te heffen op straffe van een dwangsom van € 1.000,= per dag of gedeelte daarvan;
4. Nog meer subsidiair: [gedaagden] te veroordelen om het conservatoir derdenbeslag onder notariskantoor [naam notarispraktijk] ten laste van [eiser] op de gehele verkoopopbrengst binnen 2 dagen na betekening van dit vonnis op te heffen voor zover het een bedrag van € 62.820,= overstijgt, op straffe van een dwangsom van € 1.000,= per dag of gedeelte daarvan;
5. [gedaagden] te veroordelen in de volledige proceskosten van [eiser] , subsidiair in de proceskosten uitgaande van het liquidatietarief.



3.2.

[eiser] legt aan de vorderingen – zakelijk weergegeven – het volgende ten grondslag. Het beslag is van rechtswege komen te vervallen omdat [gedaagden] geen tijdige eis in de hoofdzaak hebben ingesteld. De vorderingen in door [gedaagden] bij dagvaarding van 1 juni 2026 aanhangig gemaakte bodemprocedure kunnen niet dienen als eis in de hoofdzaak omdat toewijzing van deze vorderingen geen executoriale titel oplevert.
Voorts stelt [eiser] dat uit artikel 2.10 van het echtscheidingsconvenant geen rechtens afdwingbaar recht voor [gedaagde 1] en de kinderen voortvloeit. [eiser] heeft voorafgaand aan de verkoop van de woning overleg gevoerd met [gedaagde 1] , en heeft hiermee voldaan aan de verplichtingen jegens [gedaagde 1] uit hoofde van het convenant. De kinderen zijn geen partij bij het echtscheidingsconvenant en het convenant bevat geen derdenbeding, dus zij kunnen geen rechten ontlenen aan het echtscheidingsconvenant.
Het was bij het sluiten van het echtscheidingsconvenant nooit de bedoeling van partijen om af te spreken dat [eiser] , indien hij de aan hem toebedeelde woning (Woning B) zou verkopen, de volledige overwaarde aan de kinderen zou schenken. Een dergelijke afspraak volgt ook niet uit de tekst van artikel 2.10.
Tot slot stelt [eiser] dat de uitleg van artikel 2.10 zoals [gedaagde 1] en de kinderen voorstaan tot het onredelijke gevolg leidt dat [eiser] zonder deugdelijke pensioenvoorziening en met schulden achter blijft. Dit terwijl [gedaagde 1] een aanzienlijk vermogen heeft uit de erfenis van haar overleden partner en zij aldus, indien de kinderen behoefte hebben aan vermogen, een schenking uit haar vermogen kan doen.



3.3.

[gedaagden] voert verweer. [gedaagden] concludeert tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] .



3.4.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.





4De beoordeling


4.1.
Het gaat in deze zaak om vorderingen die strekken tot opheffing van het op verzoek van [gedaagden] gelegde conservatoir beslag ten laste van [eiser] , na daartoe verkregen verlof van de voorzieningenrechter.
Ten aanzien van het eerste punt van verweer van [gedaagden] , dat deze zaak zich niet leent om in kort geding te behandelen, overweegt de voorzieningenrechter dat, aangezien het verlof tot het conservatoir beslag is afgegeven door de voorzieningenrechter van deze rechtbank, hij op grond van artikel 705 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) de aangewezen rechter is (onverminderd de bevoegdheid van de gewone rechter) om het beslag op vordering van elke belanghebbende op te heffen. Deze bevoegdheid is een aanvullende bevoegdheid, naast die welke uit artikel 254 Rv voortvloeit. Deze door [eiser] aanhangig gemaakte procedure leent zich dan ook zonder meer voor behandeling in kort geding.



4.2.
Bij de akte vermeerdering eis heeft [eiser] zowel zijn vorderingen als de daartoe aangevoerde grondslag aangevuld. [eiser] stelt nu in de eerste plaats dat het conservatoir beslag op grond van artikel 700 lid 3 Rv van rechtswege is komen te vervallen aangezien [gedaagden] geen (tijdige) eis in de hoofdzaak hebben ingesteld.



4.3.
Deze stelling van [eiser] treft doel. De voorzieningenrechter overweegt hiertoe het volgende.
Een conservatoir beslag strekt naar zijn aard ertoe over te gaan in een executoriaal beslag (HR 3 oktober 2003, ECLI:NL:HR:2003:AI0347). Deze overgang vindt plaats zodra de beslaglegger in de hoofdzaak (of andere procedure) een voor tenuitvoerlegging vatbare executoriale titel heeft verkregen, nadat toetsing van de gegrondheid en de omvang van het door de beslaglegger ingeroepen vorderingsrecht heeft plaatsgevonden. (HR 3 september 2010, ECLI:NL:HR:2010:BM6082). De eis in de hoofdzaak zal dan ook moeten aansluiten bij de vordering ter verzekering waarvan beslag is gelegd.



4.4.
In het verzoekschrift tot het leggen van conservatoir beslag stellen [gedaagden] onder randnummer 32 belang te hebben het verhaal op de (in het verzoekschrift vermelde) vordering te verzekeren door (het door hun verzochte) conservatoir beslag.
De namens [gedaagden] in het verzoekschrift ten aanzien van de gestelde vordering gegeven toelichting komt er (kort samengevat) op neer dat uit artikel 2.10 van het echtscheidingsconvenant volgt dat het na verkoop van Woning B gecreëerde vermogen aan de kinderen toe zou komen. Nu [eiser] deze woning inmiddels heeft verkocht en stelt dat hij de verkoopopbrengst zal aanwenden voor het betalen van schulden en voor zijn pensioen, dreigt het vermogen waarop de kinderen aanspraak kunnen maken te verdwijnen, zodat zij belang bij het stellen van zekerheid hebben.
In randnummer 35 van het verzoekschrift begroten [gedaagden] hun vordering voorlopig op een totaalbedrag van € 291.200,-. Dit is ook de vordering waarvoor [gedaagden] ter verzekering waarvan de voorzieningenrechter het beslagverlof heeft afgegeven.



4.5.
De eis in de hoofdzaak die ingevolge artikel 700 lid 3 Rv dient te worden ingesteld moet ertoe strekken dat een voor tenuitvoerlegging vatbare beslissing in het voordeel van [gedaagden] wordt verkregen in een procedure waarin toetsing plaatsvindt van de gegrondheid en de omvang van de vordering ter verzekering waarvan conservatoir beslag is gelegd.
De bij dagvaarding van 1 juni 2026 namens [gedaagden] ingestelde eisen strekken niet tot veroordeling tot betaling van (een deel van) de in het verzoekschrift tot het leggen van conservatoir beslag gestelde vordering. Evenmin strekken de eisen in de dagvaarding ertoe dat de gegrondheid en de omvang van het door [gedaagden] gestelde recht op de verkoopopbrengst van Woning B concreet wordt getoetst. Aldus zullen [gedaagden] met een toewijzend vonnis in de door hen aanhangig gemaakte procedure, geen voor executie vatbare titel verkrijgen waarmee zij de betaling van enig bedrag uit de verkoopopbrengst van de woning kunnen opeisen, zodat het conservatoir beslag niet in een executoriaal beslag kan overgaan.
Gelet op het vorenstaande kan de dagvaarding daarom niet worden aangemerkt als de eis in de hoofdzaak als bedoeld in artikel 700 lid 3 Rv.
Niet gesteld of gebleken is dat de eis in de hoofdzaak op een andere wijze dan bij de dagvaarding van 1 juni 2026 is ingesteld.



4.6.
Bovenstaande leidt tot de conclusie dat de in de beslagbeschikking gestelde termijn voor het instellen van de eis in de hoofdzaak is overschreden, waardoor het conservatoir beslag van rechtswege is komen te vervallen.
Nu [gedaagden] betwisten dat de eis in de hoofdzaak niet (tijdig) is ingesteld, en aangezien het conservatoir beslag (kennelijk) nog steeds effect heeft nu de opbrengst na verkoop van de woning (nog) volledig onder de notaris is, heeft [eiser] belang bij de (subsidiair) gevorderde opheffing van het conservatoir beslag.
Gelet op dit oordeel kunnen de overige aangevoerde grondslagen voor de door [eiser] gevorderde opheffing van het beslag buiten beschouwing blijven.



4.7.
Aangezien niet uit te sluiten is dat voor het – ten gevolge van de opheffing van het beslag – vrijgeven door de notaris van de verkoopopbrengst van Woning B medewerking van [gedaagden] vereist is, wordt [eiser] geacht voldoende belang te hebben bij de primaire vordering die zal worden toegewezen als hierna bepaald. Tegen de gevorderde dwangsom is geen verweer gevoerd zodat ook deze zal worden toegewezen. [gedaagden] kunnen voorkomen dat zij de dwangsom verbeuren door de hierna uit te spreken veroordeling na te komen.



4.8.

[gedaagden] zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten betalen. De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding bij de begroting van het salaris advocaat af te wijken van het (gebruikelijke) liquidatietarief, zoals door [eiser] primair gevorderd. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:









- kosten van de dagvaarding


€


157,32







- griffierecht


€


341,00







- salaris advocaat


€


1.177,00







Totaal


€


1.675,32













5De beslissing

De voorzieningenrechter


5.1.
heft op het op 19 mei 2026 ten laste van [eiser] onder Notarispraktijk [naam notarispraktijk] B.V. te [woonplaats] gelegde beslag,



5.2.
veroordeelt [gedaagden] om binnen twee dagen na betekening van dit vonnis hun medewerking – voor zover vereist – te verlenen aan de vrijgave van het onder het beslag gehouden bedrag door de notaris aan [eiser] ,



5.3.
veroordeelt [gedaagden] om aan [eiser] een dwangsom te betalen van € 1.000,00 voor iedere dag of gedeelte daarvan dat zij niet aan de in 5.2 uitgesproken veroordeling voldoen,



5.4.
veroordeelt [gedaagden] in de proceskosten tot op heden aan de zijde van [eiser] begroot op € 1.675,32,



5.5.
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,



5.6.
wijst het meer of anders gevorderde af.


Dit vonnis is gewezen door mr. H.T.J.F. Verhappen en in het openbaar uitgesproken op 19 oktober 2026.
Link naar deze uitspraak